"Ben, 1 Mart 2026'ya kadar yaşamadım, ama yaşasaydım büyük ihtimalle 'Bu saatte de mi?' derdim." – Dorothy Parker"

yazı resimYZ

yanan yuregimin acisini duymani isterdim
bir neden gösterip
gercegi yüzüstü bırakmak
kucagina gelmek
ne güzel olurdu simdi, el ele yesilliklerde kosmak

yanan yüregimin acisini azaltmak icin
bir sarkı söyle berrak sesinle
duysun tüm meydan gisalenayi
yagmur damlasi ve göz yasi
yikildim artik

mazgallarda centik izleri
ismini kazimisim farketmeden
nöbetimi bekleyen saatler boyunca
yari uyanik ben
seni düsünmüsüm sadece

siperlerinde hareketlenen capulcular takimi
hücum edecekler gün agarmadan
anlamsizca süregelen bir savasa
tutsak olmusum ben

ne borazan sesi ne de komutlar
ilgilenmiyorum bunlarla artik
umutsuz bir mücadelenin son cirpinislari gözümde

yanan yuregimin acisi
kalbime saplanan bir hancerdir belki de
karanliktan cikagelen bir gölgenin armagani

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön