İyilikten bir maske,
kötülerin yüzünde.
Arsızlık dürüstlük olmuş,
fahişelerin dilinde.
Suç,
adalet adına!
Barış için savaşmak da öyle!
Tek ihtiyacımız,
mutlak adil bir hakem.
Onsuz;
iyilik,
dürüstlük,
adalet,
barış...
Hepsi hikaye!
"Bugün 14 Nisan 2026... Demek ki hâlâ yaşıyorum. Yazık, o kadar güzel planlarım vardı." — Dorothy Parker"
"Bugün 14 Nisan 2026... Demek ki hâlâ yaşıyorum. Yazık, o kadar güzel planlarım vardı." — Dorothy Parker"
Bu şiir, toplumsal ikiyüzlülüğü ve değerlerin yozlaşmasını sorgulayan güçlü bir eleştiri sunuyor. İyiliğin bir maske, dürüstlüğün bir yanılsama olduğu bir dünyada adalet ve barış kavramlarının içi boşaltılmış. Şair, mutlak adil bir hakeme olan ihtiyacı vurgulayarak, bu olmadan tüm yüce değerlerin sadece boş hikayeler olduğunu çarpıcı bir dille ifade ediyor.
İyilikten bir maske,
kötülerin yüzünde.
Arsızlık dürüstlük olmuş,
fahişelerin dilinde.
Suç,
adalet adına!
Barış için savaşmak da öyle!
Tek ihtiyacımız,
mutlak adil bir hakem.
Onsuz;
iyilik,
dürüstlük,
adalet,
barış...
Hepsi hikaye!