"Doğruyu ararken kaybolanlar, genellikle yanlışın kendisini bulur." - Ambrose Bierce"

Tanrı

Bu şiirsel metin, Tanrı'nın evrendeki varlığını ve insanla ilişkisini derin bir bakış açısıyla sunuyor. Uzayın sonluluğunu belirterek başlayan dizeler, Tanrı'nın mekânı sarmalayan varlığını anlatıyor. İnsan-Tanrı ilişkisindeki hiyerarşiyi hatırlatarak, kişinin Tanrı'nın huzurunda olduğunu vurguluyor. Son olarak, alçakgönüllülük ve dua ile ilahi ışığa ulaşmanın mümkün olabileceğini ifade ediyor.

yazı resim

Uzayı uçsuz bucaksız sanma.

Mekanı, gökyüzünün dünyayı sardığı gibi sarar Tanrı.

Yani, "Tanrı kalbimde." diyene kanma.

Zamanı gelince, delilini sorar Tanrı.

Tanrı senin huzurunda değil, sen Tanrı'nın huzurundasın.

Dilenmeyi bilirsen ve dilerse, ışığını sana gösterir Tanrı.

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön