Hoyratlaşırım bazen
İnadına yürürüm caddelerde
İçimde bir delibekir dolaşır
Savurur öfkesini
Sendelerim bazen
Düşeyazarım
Kollarım kavrayamaz olur direkleri
Bastonlardan çekilir ellerim
Gariplerim.
Yıkarım bazen
Yıkılırım.
Her şeyi bir çırpıda siler
im
Bütün yaşanmışlıklar yiter gözlerimde
Belleğimde ne varsa boşaltırım
Küserim.
Severim bazen
Ölümüne, yürekten.
İşte, nasıl dersen
Arkamdan bakmamacasına
Ümitlerim adına umutlanırım.
İnsanım ben.
Hoyratlaşan ama bir o kadar aciz
,sendeleyen.
Yakıp yıkan ama seven, Mecnûna dönen.
İnsanım ben, heey!!
Her şey bazen,
Bazen hiçbir şey.
**18.12.03
02:37
ankara**
