küçükken
sofraya döktüğümüz
ekmek kırıntılarını
işaret parmağımızı
üzerine bastırır
yerdik birer birer
arkamızdan ağlardı yoksa herbiri
annemin dediği gibi
küçüğüz hala
aşkın sofrasında
ekmek kırıntısı gibi
bekleriz
hangimize değdirecek
parmak uçlarını
hangimize öptürecek
dudaklarını
küçüğüz
biçareyiz
ekmek kırıntıları gibiyiz
sofranın başında
zamandır artık annemiz
anne
aşk gerçek mi
parmak uçlarını bize
değdirecek mi
......................z.ersoy
