bir gül gibi seviyorum seni nazenin ve kırılgan... Züleyha'yı andıran el değmemiş ellerimi uzatıyorum sana uzaklığımız gitgide artıyor. Geceden çaldığım yıldızlar düşüyor önce, sonra içimde büyüttüğüm karbeyazı umutlarım yıkılıyor ve avuçlarım CAN kırıkları ile doluyor...Gecelerime giren aklımı çelen gözlerin giderken gözlerim dalıyor ardına.... yüreğimde kurulu orkestrayı duyamıyorsun bilinmezliğe doğru yol alırken... ve gel bende kaybol diyen sensiz şehire bırakıyorum kendimi...
KİTAP İZLERİ
Gözyaşı Konağı
Şebnem İşigüzel
Osmanlı Sürgününde Modern Bir Kadının Sesi Şebnem İşigüzel, Gözyaşı Konağı’nda, 19. yüzyıl Osmanlısının boğucu atmosferini, ataerkil bir ailenin baskısıyla Büyükada'ya sürgün edilen genç bir kadının
İncelemeyi Oku
