bir ev bile yok benim için
her tonun bir değer gördüğü
sıcaklığıyla örgülü hayallerin
masum kanıyla yıkandığı bu gecede
bardağımı dolduruyor birkaç kişi
alçaktaki dumanlar
ellerimi bir imtihandan kurtarıyor
ayıplarını örtmüş sırtıma
bezgin omuzlarıma konuşuyor
ağızları.
