"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."

yalnızlığım!...

Sıcakta buğulanmış odamı camına / İçinden oklar geçen kalpler çiziyorum / Boşluktan olsa gerek / Şimdi ne zaman bir boşlukta kaldığımı hissetsem / Bırakmıyor yakamı yalnızlığım, /

yazı resim

Çoktandır katlanıyorum yokluğuna
Ellerim kanayan yara
Kim bilebilir ki?
Senden bana kalan ızdırabı
Vurgunum işte,verdiğin tüm acılara

Eğer aşktan sözedildiğini duymasamda
Yine seni seveceğimi bile bile!…
-Nerden çıktı karşıma? diyorum, bu adam!
-Kendi kendime……..
Senin içimde resim altı sözcükler bıraktığını
Kim bilebilir ki?
Gidişinin sonrası kocaman bir boşluk
Şimdi ne zaman bir boşlukta kaldığımı hissetsem
Boşlukta olmadığımı ıspatlamak istiyorum herkese
Kulağım her an çalacak gibi duran kapıda
Sıcakta buğulanmış odamı camına
İçinden oklar geçen kalpler çiziyorum
Boşluktan olsa gerek
Şimdi ne zaman bir boşlukta kaldığımı hissetsem
Bırakmıyor yakamı yalnızlığım,

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön