inadına
sevdiğim her yürek
damgasını vurdu
yalnız hayatımın
kanayan saatlerinden sızan
anlarına
tutuşan her akşam sonrası
soğuk sabahlara açtım gözlerimi
itirazsız kabul ettim
işkenceni
çıkmadı gıkım
kanatırken yüreğimi
tırnaklarımla kazıdığım sevda kırılırken
yittiğini gördüm
gözlerimde doğan güneşi
ölümü isterken
sensizliğin şirret istilasında
bir kuşun kanadı
yaladı geçti yüzümü
serin
ben bıraksam da yaşam beni bırakmıyor
sevda
yine
elimi
tutar
değil
mi
