Şiir > Bireysel
karamsar
Yalnızlık Hikâyesi
Açmazlarım dolaşık balıkçı ağı gibi. / Sökülür yalnızlığım çile yumağı gibi.
üzgün
Artık Sen Benim İçin Miş'li Geçmiş Zamansın
Seni sever sanmışım / Özleminle yanmışım / Şimdi iyi anladım
üzgün
Yürüyorum...
Karanlıklarda yürüyorum, / Nefesim daralmış korkmuş bir çocuk gibi gozlerim açık,
üzgün
Sensiz ve Sessiz Mesafelerde Hüzün Yolculuğu
Karşımda bahara uyanan / meşe ağaçları / Yanı başımda naz
karamsar
Aç Kapıyı Bezirganbaşı Çocukluğum İçerde Kaldı
başımda kumarbaz adam, / az önce rest çekti yüreğime /
üzgün
Yoksulluğun Bayramı Olmuştu Zaman
Akıp gitti günler...Halka, halka boynuma dolandı zaman / Halkalar çoğaldı, ben eksildim, ben
