"Yazmak, aslında var olmayan bir düşmanla kavga etmek gibidir. En azından, kimse sizi suçlamaz." - Ambrose Bierce"

Şiir > Yaşam

karamsar

Kan Kokuyor Hava

Anahtarlarım elimde çıkıyorum binadan / Bir yaralı karşılıyor beni elleri kan içinde

nostaljik

Aziz ve Azize

Kaldırmış bir kutsal el ufuktan sisi pusu. / Kaynaşmış demlikte som efsaneyle halis

olumlu

Yollar

Yollar vardır, / Seni kavuşturur sabırsızca bekleyenlerine, / Ulaşmak istediklerine

üzgün

Son Yaprak

Önce bir kitap tutuşturdular elime / Ve dediler okudukça anlayacaksın konusunu

nostaljik

Hüzün

kimi vakit sessizlik / hükmünü derin hissayatlara bıraksa dahi /

umutlu

Geçmiş

Güneş altın gibi parlıyor denize düşünce / Yasakları olmayan çocuklara benziyor,

karamsar

Susmak...

Susmak kabullenmektir habersiz geleni; / Bazen acı çekmektir, / Haklılığını

KİTAP İZLERİ

Yaşadığım İstanbul

Selim İleri

İstanbul'un Kırık Kalbi: Selim İleri'nin Hafıza Kazısı Bazı yazarlar vardır ki bir şehirle öylesine özdeşleşirler, sanki o şehrin sokakları onların damarlarında akar. Selim İleri de,
İncelemeyi Oku
Başa Dön