Yücel Dönmez
Adına ağıtlar yaktığım gün
Döner arkana bakarsın
Sisler içinde kalmışımdır
Seni görmem ama hissederim
Yola koyulursun ya
İçin burkulmuştur...
Tüm benliğime kattığım varlığınla
Duygu denizindeki ıssız kayalar
Bir martı çığlığına karışan yanlızlığım...
Bir gün ikimiz de ayrı yerlerde
Ayrı dünyalarda apayrı umutlarla
Yutkunurken dönülmez duvarlara
Soluyan rüzgarın hışıltısında
Bir ses bekleyerek
Ağlayarak
Düş dünyasında
Birlikte ölebilmenin huzuruna doğru...
Belki o zaman seni göremem ama
Adını en sessiz güzelliklerin çığlığıyla
Kalbime gömerek giderim
Bunu bilesin...
]
