Yücel Dönmez
Soluk soluğa dolaştığı akşamlarda
Denizler boşaltıp
Nehirler dondurdu
Yinede çözemedi seni yaşam...
El kadar çocuktu tanıştığımda
Gül bebek kalırım sandı
Senin o güleç yüzünün ardındaki gerçeği
Yarım asır geçti anlayamadı...
Nedir hesabın bilinmez
Sanki korkunun arenasısın
Birbirine silahşör herkes
Becket’in epik tiyatrosu gibi
Tüm güzellikler taklidi gerçeğin...
Aşkı bulduğunu sanmıştı
Oysa aşk orgazmın bir başka çeşidi
Uzun sürüyor gibi gelse de
Topu topu beş dakika canım...
Para da boş hara da
Yatakta boş yastık da
Kalbini atışlarına kaptırmış
Tansiyonun takozu ha boşandı
Kolesterolü kepçeyle boşaltıyor
Oldumu ya şimdi
Yaşasaydı, belki çözerdi seni...
]
