Yücel Dönmez
Alnımızdaki kara yazı gibi
Çakal ile kurt arası
Yüreğimizde beslediğimiz
Sinsi Sevgili,
Bir gün apansız döker zehirini...
Sen koynumda beslediğim
Alıp başıma taç yaptığım
Ne bilirdim ki bir gün
Buz kalıbı gibi
Eriyeceğini duygularımın...
Kahroluşun senfonisi kulaklarımda
Yeni bir oyunun içinde
Ağına aldığın safça bir duyguyu
İçinden çıkılmaz labirentinde
Aynı kahroluşun
Zindanlarına sürüklüyorsun...
İnsanlığın en yüce duygusu aşk
Kimbilir kaç kurban verir
Canlı bomba gibisin
Eski sevgilim
Senin kişiliksiz cakan
Her duyguyu çürütür...
