Ferimsin… Eriyorum… Bugün umutsuzca eriyorum. Ve durmadan seni kaybediyorum. Gözlerimin önünde sönüşünü izliyorum. Neden, neden bu gidiş? Acaba ben mi seni kaybettiğim için eriyorum, yoksa sen mi beni kaybettiğin için dalgalanarak gidiyorsun? Ferim… Senin için dik durmayı da öğrenirim. Gel, n’olur gel. Ben şimdi gidişinle yerle yeksan bir halde Yusuf misali şamdanın dipsiz derinliklerinde kayboluyorum. “Yusuf misali kuyularda erimekteyim, yalnızım” Beni ancak senin gelişin diriltir. Bekliyorum…
KİTAP İZLERİ
Sırça Köşk
Sabahattin Ali
Sırça Köşk: Yıkılmaya Mahkûm Bir Düzenin Alegorisi Sabahattin Ali, son eseriyle sadece bir öykü kitabı değil, aynı zamanda cesur bir veda ve sarsılmaz bir ithamname
İncelemeyi Oku
