"Bugün 13 Nisan 2026. Hayatımın en büyük yalanı, 'birazdan toparlarım' demekti." – Franz Kafka"

Ne Fark Eder ki

Sonra sessiz çığlıklar gelse peşimizden, hüzünlü damlalar Sahillerde bulsak kendimizi fırtınaya karşı Bir an,

yazı resim

Aşk soneleri yazsam da bağrı açılmaz gönlüme
Sıcak bir rüyayla karşılasam da seni
Ne fark eder ki yüreğimde olduktan sonra
Ne değişir ki çocuk kanımdaki aşkta
Yoksul olsak bazen, hançerleri kuşansak ellerimize
Sonra sessiz çığlıklar gelse peşimizden, hüzünlü damlalar
Sahillerde bulsak kendimizi fırtınaya karşı
Bir an,
Kaçsak birbirimizden
Ne fark eder ki içimde olduktan sonra
Ne değişir ki?
Beraber hissetsek korkuyu, korkunun çocuklarını
Ötelesek, kopmak istesek kendimizden
Hiç ummadık bir anda başka bir yerde,
Başka bir zamanda buluversek kendimizi
Birbirimizi tanımadan tekrar yaşasak bizi,
Bizi biz yapan her şeyi
Söylesene bana :
Fark eder mi bunlar sen yüreğimde olduktan sonra,
Değiştirebilirler mi bunu?
O herkesin bahsettiği sonu beraber sonlandırsak,
Sonra yağmura, toprağa, çiçeklere versek kendimizi,
Bir sevgili gelip kopartsa dalımızı, verse aşkına
Tekrar yok olsak, karışsak havaya yavaş yavaş
Ne fark eder ki sen ruhumda olduktan sonra
Ne değişir ki çocuk kanımdaki aşkta...

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön