Yorgun günlerin ağrılı çocukluğu üzerimde
Her adımım, kaybettiğim günler için
Her aşkım, kaybettiğim çocukluğum için
Belki de hep seslenmek istedim ona,
Beni her bıraktığında :
Tamam
Gel
Oyun bozmayacağım,
Dediğimi hatırlıyorum
Kayıplık içinde terkettiğim çocuğa, içime, sesleniyorum
Ne olur gitme diye...
Sen de söyle bana
O gitmedi de, gözlerinde yaşıyor de
Güneşin her hüzme tanesi adına yemin et,
Rüzgarlar için bir kez daha söyle,
Öyle bir haykır ki, nerede olursam olayım duyayım seni,
Hadi
Durma
İçimdeki çocuğu geri ver bana...
Geri ver.
KİTAP İZLERİ
Kayıp Tanrılar Ülkesi
Ahmet Ümit
Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku
