Prozaclı akşamların
Kahve telvesi kokusunda
Sırıtıyor tüm yüzler...
Keyif kaçıran bir benim ya,
Söylüyorum —
duymuyorsun!
Gıyabında içilen her yudum
Bir düğüm aslında.
Fincanı sıkan elim değil ki o an,
Yüreğimde sarsıntı ve
Bir fincanlık tsunami... dökülüyorum —
görmüyorsun!
Sinir boşalması bu olanlar,
Kahkahadan teğet geçerken
Saklanabilen damlalarımla,
Gizli bir geniz akıntısı
Ve bir bumerang içime dolan —
Ağlıyorum yine, anlamıyorsun!
Ama bakma sen,
“Acımıyor ki hiçbir yerim.”
Üzülmedim ki!!
Tcpassenger_ierdogan
