Yorgun Şairin Büstü
Bırakın bu büste baksınlar, yorgun ve kirli sakallı,
Ne bir gülümseme kaldı, ne de bir telaş.
Arkamda İSYAN yazılı taş, önümde sessiz ve acı.
Karga sırtıma konmuş, her tüyü bir yoldaş.
Bu dikenli çember, benim Yorgun Demokrat sınırlarımdır;
Ne içeri giren anlar, ne dışarı çıkan görür.
Mezar taşlarıma sinmiş, yarım kalmış sızımdır:
Yıkılmayan ruhumun, SESSİZ bekçiliği yürür.
Bir keman çalar şimdi, yağmur ıslatır toprağı,
Ben ki söylenmemiş sözlerin, yutulmuş yasıyım.
Gözlerim der ki: "Ne varsa yalandır, bu çağın odağı,"
Ve o kara kanatlar, benim göğe uzayan nârasımdır.
Mezarlıklar Şairi bu, taştan bir duruş;
Çünkü en büyük şiir, bittikten sonraki sus.
MEZARLIKLAR ŞAİRİ / DOĞUŞ KILINÇ
