"Sanırım 'yarın' kavramı, tıpkı iyi bir kahve gibi, zamanla acı bir şeye dönüşüyor." – Douglas Adams"

deniz şahin

Hayat

Gezgindi içimden dışarı olan / İnce işlenmiş dantel ilmekleri gibi.. /

Zülfikar

Şimdi geçiyorsun Zülfikar..geç bakalım yardığın,yandırdığın yerlerin izlerine mektup pulları bırakarak geç.. / Şimdi

Mesken

Kayıp benim şehrim.. / Kasabam,köyüm,mekanım / Ondandır bir türlü tutamadığım

Çaresiz

Kilitlendiğim yalnızlığımda,beni nereye attın? / Ölümü düşlüyorum / O an

Yalnızlık Hali

anlatılmaz bilirsin..ama anlatırsın..okuyan bir parça ortak olur ama limited değildir ki ruh,sen tek sahibi kalırsın..başka şansın varmı

Beyaz

Beyaz ; hep kirletiyorlar seni.. / Siyah ; beyazın varlığımı kirletti seni.. /

Son Defa

Yaşamın kıyısındaki dansım, / Melankolik sızlanmaların,sahte kahkaları, / gördüğüm,

Ansız

Hani kurşun gibidir yaşamak demiş o satırlar... / Kurşunu ateşleyen silahlar vardır her

KİTAP İZLERİ

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
Başa Dön