Yaşamın kıyısındaki dansım,
Melankolik sızlanmaların,sahte kahkaları,
gördüğüm,
baktığım;
Herşey yavaş yavaş akıyor..
Kurutuyor bedenimi.
Ben sığmıyorken bana,
kıvranıyorum bu bedende.
Keşke ölebilsem,
İhanetim olabilse keşke.
Bu yalnız çıplaklığım
örtülebilse toprakla.
Yağmura karışsam,
Kendi toğrağımda sebep olsam.
Ve bu bir veda olsa----------------son veda.
Ve ben veda olsam----------------son defa....
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
