"Yazmak, aslında, sürekli olarak bir şeyler yazmaktan kaçınmanın en güzel yoludur." — Woody Allen"

Aynada Yansıyan

Bir gün, kendine baktı aynada. Camla sır arasında kalıverdi.

yazı resim

Aynada Yansıyan

Bir gün, kendine baktı aynada. Camla sır arasında kalıverdi.Ellerini aradı, kollarını,bacaklarını, yüzünü...Hepsi oradaydı. Ama başkaydı, ama aynıydı.Anlam veremedi uzun süre. Düşünceleri ve duyguları da oradaydı, ama başkaydı, ama aynıydı. Hala aşıktı komşu kızına, hala sızlıyordu sol serçe parmağı, babası hala ölüydü...Bir dokunuyla irkildi.Burun burunaydı; esmer, yeşil gözlü biriyle, kendiyle...Hiç olmadığı kadar sakindi.Sanki yaşanmamışı her an yaşamış da alışmışçasına sakindi.''Merhaba'' dedi. Karşısındaki sessizdi. ''Nasılsın?'' dedi. Karşısındaki sessizdi.''Hoşçakal'' dedi. Karşısındaki sessizdi. Düş bu dedi kendi kendine.Biliyordu düş değildi.Peki karşısındaki neden hep sessizdi?
Bir gün, kendine baktı aynada...
Camla sır arasında kalıverdi...

KİTAP İZLERİ

Kapak Kızı

Ayfer Tunç

Ayfer Tunç’un "Kapak Kızı" Romanı: Çıplaklığın Katmanları ve Toplumsal Yüzleşme Ayfer Tunç’un ilk olarak 1992’de yayımlanan ve daha sonra "zemin aynı zemin, inşa aynı inşa"
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön