..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Yüz kişinin içinde aşık, gökte yıldızlar arasında parıldayan ay gibi belli olur. -Mevlana
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > Başkaldırı > AYSUN




26 Kasım 2010
Alacakaranlık ve Ötesi  
Yaşam konusundaki beceriksizliğim, beni ölüm konusunda düşünmeye yüreklendirdi

AYSUN


Gözleri yerinden fırlamış benim onu gördüğümü farketmiş çığlık atmasının işe yarayıp yaramayacağını merak etmeye koyulmuştu.Ben inanılmaz bir gücü elinde bulunduran bir savaşçı,büyük bir af gücüyle donanmış bir peygamber gibi hissediyordum kendimi.Sonuç sadece bir halıflexin ucundan parmağımla bile oynatabileceğim bir ağırlıkla fındık faresini özgürlüğüne kavuşturacaktım.Ya da onu orada ölüme terk edebilecektim


:AHAG:


Çaresizlik bir ağaç gibi sardı bedenimi,dalları, kalbimi, ruhumu sıkıştırıyor ne kadar çabalasam da kurtulamıyorum aralarından.Yapraklar gözümü kapatıyor.Çare varsa da görmem imkansız artık .Otuzbeş yaşındayım ve kimseye kendimi anlatmayı beceremedim..Artık kendimi de yanlış anladığımı düşünmeye başladım..Ne yaparsam yapayım.

Yaşam konusundaki beceriksizliğim, beni ölüm konusunda düşünmeye yüreklendirdi.Kimbilir onda daha başarılı olabilirdim.Etrafıma baktığımda herkes bir şekilde bu yalana inanmış görünerek, birine yakalanmadan ucundan kıyısından hayatı tutmuş yaşamlarına bakıyorlardı.Sonuçta onlar da yapmaları gerekeni yapıyorlar, ötesine karışmıyorlardı.Ben niye başka şeylerde ışık aramaya çalışıyordum.Benden öncekiler bulmuş muydu?Ya da buldular da kıymetli olduğundan sakladılar mı yıllarca?Öyleyse bu haksızlık değil miydi?Yüce divan buna nasıl izin verebiliyord?.Evet o niye müdahele etmiyordu da sadece seyretmekle yetiniyordu?Acaba zevk mi alıyordu bu kapışmadan.Ama biz azınlık olarak birbirimizi tanımadan ölüp gidiyorduk.Ve çoğumuz da doğal çöküş sürecini bile beklemiyordu.Neydi bunca mücadeleyi yapmamızı gerektiren,buna mecbur kılan bizi.Neden ötekiler gibi soru sormadan yaşamıyorduk.Onlar da soruyorlardı da acaba cevabını alıyorlar mıydı?Pardon.

Tüm bunlar artık çalışıp para kazanma,hayatımı idame ettirme,yeme içme gibi zorunlu ihtiyaçlarımın bile önüne geçmiş, yavaş yavaş belirlemeye başlayan o ince çizgi beni korkutmamaya başlamıştı.

Bütün bunlar Dostoyevski’nin budalası gibi hissettirmeye budala mı olduğumu yoksa akıllı mı olduğumu çözemez hale gelmiştim.Madalyon göründüğü gibi değilse karanlıkta ona bakma seni ipe götürür, asla yazı tura atma hayatla, kaybeden sen olursun sen onlardan değilsin çünkü unutma gibi saçma sapan laflar bile etmeye başlamıştım...Sen akşam yattığında yastığa düşen kafa olamadın, sen aynaya baktığında gördüğün yüz olamadın asla.Görmek istediklerin hep gördüklerinin önüne geçti.Bunun sebebini çocukluğunda arama ya da gençliğinde,yaşamak isteyip de yaşayamadıklarında da.Bu ihmal olur kafanın içinde yerleşip senin büyütmek istediklerine.Sonuçta kafa senin değil mi içine ne atacağın seni ilgilendirir.Ama nasıl olur ya karşılaştığım onca insan,seçemediğim arkadaşlarım.annem,babam,kardeşlerim onların hiç bir katkısı yok mu yani?

_Evet bir şeyin farkına vardım.Kullanılıyordum.O başkaları kendilerinin aynadaki yansımalarının hep aynı olması için beni kullanıyorlardı.Hayatı uyduruk prensipler üstünde gezdirip onların dışına çıkarmamak için kullanıyorlardı.Ben bazen karşı çıkışlar yapmışım geriye baktığımda.Ama sonunda hep onların dedikleri olmuş.İşin tuhaf tarafı bunu benim de kabul ettiğim hissini vermişler bana.Ben nasıl bu kadar kör bu kadar budalaca davranabilmişim.Peki niye şimdi bunların farkına varıyorum.Doydum mu acaba kandırılmaya veya kendimi kandırmaya,aslında kör oldum da ancak o zaman mı derin görüşüm açıldı bilemiyorum.Bildiğim tek şey şu an bir zamanlar seyretmeye doyamadığım,arabayla geçerken son ses müziği açıp hayatın damarlarımda aktığını hissettiğim boğaz köprüsündeyim.İnci gibi dizilmiş tüm ışıklar beni seyrediyor sessizce.Belki kimi yapamazsın biz çok gördük böylelerini diyor belki de kimi yapma daha gençsin değmez diyor.Hep okumuşumdur.İntihar eden insanlar ettikten sonra vazgeçer ama geriye dönemezmiş.Sırf geri dönme ihtimalini sıfırlamak için buraya geldim.

Birden aklıma İzmit’te göl kenarında iken yaşadığım bir olay aklıma geldi.Öğleden sonra ılık bir bahar günüydü.Göl hafif hafif dalga yapmış ben de içeride onu dinleyerek uyumaya çalışıyordum ki dolap gıcırtısı gibi sesler duymaya başladım.Önce rüzgarın bir oyunu zannettim.Ama sesler iyice tiz bir hal alınca kalkıp bakmak gereği duydum bezgin bezgin.Biraz araştırdıktan sonra tam vazgeçmek üzere iken dış kapının arkasında halıflex ile tahta döşemenin arasına sıkışmış bir fındık faresi gördüm.İnanılmaz güzellikteydi.Gözleri yerinden fırlamış benim onu gördüğümü farketmiş çığlık atmasının işe yarayıp yaramayacağını merak etmeye koyulmuştu.Ben inanılmaz bir gücü elinde bulunduran bir savaşçı,büyük bir af gücüyle donanmış bir peygamber gibi hissediyordum kendimi.Sonuç sadece bir halıflexin ucundan parmağımla bile oynatabileceğim bir ağırlıkla fındık faresini özgürlüğüne kavuşturacaktım.Ya da onu orada ölüme terk edebilecektim.

Ve birden inciler söndü.



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın başkaldırı kümesinde bulunan diğer yazıları...
Zeus'un Kızı;hayal Balığı
Zeus'un Kızı;per - Kür Per - Taj
Zeus'un Kızı; Takvim Yaprakları
Zeus'un Kızı; Işık

Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Zeus'un Kızı;gökkuşağı
Acının Dramatik Süsü
Gökkuşağı
Zeus'un Kızı; Olta, Balık ve Deniz
Zeus'un Kızı; Kronoloji
Zeus'un Kızı; Paravan
Zeus'un Kızı; Yağmuru Öldürmek
Zeus'un Kızı;kadının Gölgesi
Zeus'un Kızı; Durak
Zeus'un Kızı; Bayram mı O Ne Ki?

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Kara Mizah [Şiir]
Irmak [Şiir]
Bütün Yolculuk Boyunca Hasret Ayrılmadı Benden - Bir Ucu Bir Kuyuda Kaybolan Rüzgarlı Bir Şosede [Şiir]
İnsana Dair [Şiir]
Bir Dolu Bir Boş [Şiir]
2011 Yeni Doğan [Şiir]
Doğum Günüm [Şiir]
Doğum Günüm [Şiir]
Derdim Bu Olsun [Şiir]
Ne Diyeceğimi Bilemedim [Şiir]


AYSUN kimdir?

hayatın içine sığamayanlar kitapların içine sığabilir.


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2022 | © AYSUN, 2022
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.