"Yazmak, aslında var olmayan okurun kafasında dolaşmak gibidir; var olanların çoğu zaten anlamayacaktır." — Franz Kafka"

Şiir > Bireysel

üzgün

Rakı

saatler yalnızlığı vurduğu zaman / lazımsın sen bana / ıpıslak

karamsar

Derinlik

Ve tutup nefesimi en derine battım... / Küçük ihanetlere el sallayıp...

olumsuz

Şapka

kendimi sana gelemeyecek duruma soktum. / senin gelmen gerekiyorsa /

olumsuz

Uzak mı

Bıraktığım yerde, / Kaybettiğim kendimi, / Saldırgan, /

üzgün

Ruhsuzluğum

Koyup gitmişse zaman, / Yırtık defterden birkaç anla beraber, /

üzgün

Kim Yapabilir

Gelişinle başlamamıştı her şey ama gidişinle bitti birçok şey. Anlamsızlaştı değer verdiğim birçok yargı ya da

nostaljik

Cenin

Sormadım, / Kıyısında beklenen aşk’ı, / Atlas’tan müteakip,

Başa Dön