"Herkes kendi kitabının kahramanıdır, özellikle de kimse onu okumuyorsa." — Terry Pratchett (Kurgusal)"

Şiir > Soyut

nostaljik

Perde

bir perde açılır gündönümü karanlık şafaklara / görünür yüzün o mavi ufuklara

üzgün

Sessizce

içimde birikmiştiler... / kilitlenmiştiler. / yapayalnız, /

nostaljik

Mesele

Az önce yine geçtim, / Geçmişte yüzlerce kez geçtiğim köprünün altından

olumsuz

Nefrete Dair

Nefretin özü benim gözlerim / Gördüğüm herşeyden nefret ederim /

üzgün

Bedel

Düşüyoruz, / İnce bir yağmur takılıyor ayaklarımıza. / Başkalarının düşlerini

üzgün

Özlem

İçimin Özlem yanı acıyor yine / Hasrete tutsak kor alevler yakıyor bedenimi

nostaljik

Tehdit

Ağaç dallara ayrılır,prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" / / Nehir kollara, / İnsan soylara... /

düşündürücü

Pisuvar

Karşımda durdum kendimin / Aynı anda çözüldü fermuarlar / Aynı

KİTAP İZLERİ

Nasipse Adayız

Ercan Kesal

Ercan Kesal’ın Trajikomik İktidar Oyunu: "Nasipse Adayız" Her siyasi kampanya bir absürtlükler tiyatrosudur, ancak Ercan Kesal, "Nasipse Adayız" ile bu dramanın Türkiye'ye özgü sahnesinin perdesini
İncelemeyi Oku
Başa Dön