Gidiyorum...
Aynalarda gördüğüm
'sen' suretlerimden...
Ardımda izimi süren,
Nice kifayetsiz sevişlerimden.
Sorma! acımı ey yar.
Ben gözlerinde ki
Anlık duruşlarım kadar
Yaşıyorum...
Yollara düşüyorum,
Bin hece ile ömrümü siliyorum
Her sabah uyanmışlığıma kahrederek,
Yokluğunun,
Suretime yansımasından korkuyorum...
Tren garlarına iniyorum,
soğuk ve acıklı şarkılar çalıyor
Güz ayazı
yakarken yüzümü,
Ben senli üşümelerdeyim...
Acıya çalıyor her mevsim, her durak
Yaşanmışlık sandıklarım...
Kapılar kapanıyor yüzüme,
Anahtarı bende olan...
Yorgun düşler devşirme bana
Ellerinden
Umut değil artık seni
Aynalarda giyinmenin bir adı da
Korkuyorum!
Sen olmaktan
Kaçıyorum!
sen olmaktan...
Bıktım artık.
Her gece senli kabuslarımdan,
Kendime dönüşlerimden
İçine acı çalınmış bu mevsimlerden..
Sorma!
Acımı ey yar...
Ben düşlerinde ki
Anlık varlığıma hasret
Yaşıyorum...
'Ağıdı önce söylenen 'sen' nereye gidiyorsun'
01/03/05
istanbul
Mehmet Asım
