gülün yakarışına aldandı sözüm.
yıkılmamış şehrin duvarları arasında kaldı
bıraktıklarım
boşluğunda rüyanın
gözleri geçti kervanlarla
ne çöl vardı ne vaha
bir dirhem su gizli mataramda
biten kelimelerin yüzü suyu hürmetine
yazdım bu şiiri
parmaklarımdan akan kan kurumadı
izleri silinmedi aşklarımın
kalbimin tetiklerinde.
yoksul bir adamdım ben
sözlere aç
inandım.
güllerin yakarışına isyandı sözüm
söyledim.
söyledim ve sustum.
mehmed asım
