Cebimiz Değil, Sesimiz Boştu
Babam derdi ki:
“Tek derdimiz para olsun.”
Çünkü paranın gidişi geçicidir, insanın dağılması kalıcı.
Yıllar sonra anladım o cümleyi.
Para yoktu. İş yoktu.
Ama insan hâlâ oradaysa, eksik olan sadece paradır.
Parasızlık can yakar;
belirsizlik insanı yorar.
Cüzdan boşalır, ses kısılır.
Hayat bana şunu öğretti:
Para gider, insan kalır.
İnsan kaldı mı, umut da bir yerlerde saklanır.
Ben umudu kelimelerde buldum.
Çünkü bazı insanlar birikimlerini bankada değil, satır aralarında tutar.
Şimdi işsizim.
Moralim dalgalı.
Ama acelem yok.
Çünkü mesele sadece paraysa,
bu dert geçer.
Ve insan hâlâ inanıyorsa,
yol hiçbir zaman bitmez.
Mehmet Salih Özsaraç
İnsan kalabildiysek, gerisi yeniden kurulur.
