Şiir > Deneysel
üzgün
Zavallı
Irzına geçilmiş bir şehir, İstanbul. / Lime lime edilmiş kıyafetleri yamalı, göğsü bağrı
üzgün
Sokaklarda Düşenlere
Akgul gelir beni alir giderdi. / Camasirlar makinada olurdu, muhtemelen /
karışık
Duyumsanmayan Erdemli Fikirlerim...
duyumsanmayan fikirlerim var. hiçkimsenin umrunda olmayacak özlem dolu fikirler.ardından bütün asidimi akıttığım aşklarım, muhalefet cümlelerinin üzerime
olumlu
İlk Uyanışı İnsanın Ama O Bunu Bilmiyor
mağaranın duvarına düşen gölge / ışığa dönmüş sırtını / kaşınıyor
üzgün
Şiirde ve kalemimde bulduğum acınacak özgürlüğüm
koptu ucundan dertler / kendim yarattım hüznü / özgürlüğü kendi
üzgün
senden farklı görünen her sonenin bir şiirde toplanışı
annelerini döven çocukların / kendilerini avutmasıdır hüzün / insanların nerde
nostaljik
Fısıltıdan Sonrası
Asırlar öncesinden fısıltılar gelince / Tanrıdağ'ı şöyle bir gezeyim dedim /
üzgün
Aşk Olsa Gerek
yol kesen gece avcısına soramadım adını, / kellemi bıraktım ortaya da gene varamadım,
nostaljik
Lut Gölü
Güneşin okyanusa düşüp kaybolduğu gün, / Sıkıldı ruhu yelkovandan, dipteki akrebin,
KİTAP İZLERİ
Var mısın? Güçlü Bir Yaşam İçin Öneriler
Doğan Cüceloğlu
Doğan Cüceloğlu’nun Veda Sohbeti: "Var mısın?" Üzerine Bir Değerlendirme Her yazarın bir veda eseri vardır; bazen bilinçli bir son nokta, bazen ise kaderin beklenmedik bir
İncelemeyi Oku