Şiir > Deneysel
üzgün
Hayatın Tam Ortasında
Yalnızım yine.yapayalnız...hava yaz…sıcak,insanlar denizde…ben yaşlı bir beden gibi terkedilmiş bir evde.hava kış…soğuk,onlar evlerinde,hep birlikte soba başında,ben
üzgün
Bir Şiir Daha Yare'me
Bilmiyorum neden!Her gece yatağıma uzanınca garip bir hüzün kaplıyor içimi.Bir korku böyle soğuk soğuk terliyorum.Ellerim buz
nostaljik
Fısıltıdan Sonrası
Asırlar öncesinden fısıltılar gelince / Tanrıdağ'ı şöyle bir gezeyim dedim /
üzgün
Sokaklarda Düşenlere
Akgul gelir beni alir giderdi. / Camasirlar makinada olurdu, muhtemelen /
üzgün
Şiirde ve kalemimde bulduğum acınacak özgürlüğüm
koptu ucundan dertler / kendim yarattım hüznü / özgürlüğü kendi