Şiir > Soyut
üzgün
Sayıklayan bir düş içinde
Can çekişen yalnızlığını ezberletiyor, / Kar, / Arsız gecenin sessiz
karamsar
Dün Bir Kez Daha Düşündün
tam da baldıranların zehir kattığı gündü papatyalara, / tam yeşilin maviye küstüğü,
olumsuz
Sigara Dumanında Dolaşan Hayalet
Ciğerim' yanığından tütsülenirken odam, / Bir hayalet efkardı duman değil her nefes!
nostaljik
Bir Börekçideydik
Bir başkaydı bakışın koyu renk saçların. / Seninle olmalıydım, hep sana dönüktü yüzüm.
üzgün
Delirme Mevsimi
Kararır evren,biter firarlar / Ametist gözlerin,gözlerimi yakalar. / Kaldırımlar ökse
üzgün
Dolap
“Varsayımların yokluğunu vurduğu kundağındadır asıl çocuk! Başlık çiftleşmişse, yokluk birleşmiş demektir bedeninde… Belki bundandır kayanın ufalanma
olumlu
Sevgiye ne değer sevgi neymiş meğer
Sevgi / Değer biçile bilir mi? sevgiye, / Sevgi değişilir