Şiir > Soyut
olumsuz
Sigara Dumanında Dolaşan Hayalet
Ciğerim' yanığından tütsülenirken odam, / Bir hayalet efkardı duman değil her nefes!
üzgün
Kimdir Aslında?
Bildiğimiz bütün beyazları sendeleten bir sabahta / Uyandık, karası sinesinde saklı bir düşten,
karamsar
Dün Bir Kez Daha Düşündün
tam da baldıranların zehir kattığı gündü papatyalara, / tam yeşilin maviye küstüğü,
nostaljik
Bir Börekçideydik
Bir başkaydı bakışın koyu renk saçların. / Seninle olmalıydım, hep sana dönüktü yüzüm.
üzgün
Dolap
“Varsayımların yokluğunu vurduğu kundağındadır asıl çocuk! Başlık çiftleşmişse, yokluk birleşmiş demektir bedeninde… Belki bundandır kayanın ufalanma
karamsar
Zaman
Zamanın içinde bir yerlerde olmanın rahatsızlığı. / Bilememek, duyamamak, hissedememek, /
üzgün
Delirme Mevsimi
Kararır evren,biter firarlar / Ametist gözlerin,gözlerimi yakalar. / Kaldırımlar ökse
üzgün
Sevda Boşluğunda
Mutsuzum sebebini en çok ben biliyorum. / Gökler umursamıyor,deniz soğuk bana.
üzgün
Sayıklayan bir düş içinde
Can çekişen yalnızlığını ezberletiyor, / Kar, / Arsız gecenin sessiz