üzgün
Dolap
“Varsayımların yokluğunu vurduğu kundağındadır asıl çocuk! Başlık çiftleşmişse, yokluk birleşmiş demektir bedeninde… Belki bundandır kayanın ufalanma
Şiir > Soyut
olumlu
Sevgiye ne değer sevgi neymiş meğer
Sevgi / Değer biçile bilir mi? sevgiye, / Sevgi değişilir
karamsar
Zaman
Zamanın içinde bir yerlerde olmanın rahatsızlığı. / Bilememek, duyamamak, hissedememek, /
karamsar
Kandıgım Bir Yalancı Gülüşe
Kandıgım Bir Yalancı Gülüşe / Öyle güzeldi ki yalan olabileceği, /
üzgün
Aşkın Sureti Beliren Tebessüm
Verilmiş sözlere sığınıyorum artık / boşunaydı saklamaya çalışmam hem de /
nostaljik
Dokunmaksa Gece Tenine
Alnında ayışığı sevişiyor,sevdiğim / Saçların belki gecenin en güzel duygularında, /
olumsuz
Lades - Yakalandın
Denizlerdeki hırçın dalgalardı bedenimdeki toz bulutları / Zorlamayı sevdim, inatlasmayıda... /
karışık
Karanlığı Tüketiş
Karşısında tam anlamıyla duran bendim / Kişiselleştirmedim olayları, geneldi /
umutlu
Nekahetten Çıkarken
Kalın surla örülü, serin bir karanlıktan / Sensizlik hasretiyle, kıvrılıp da geçerken
üzgün
Kör, Kuru Mordan Ötesi Eflatun
çıplak kaldım labirentlerinin doksan derecelerle saptırdığı yollarında, / ışıklarını söndürdün aç kaldım, susuz