"Yazar, evreni adlandıran kişidir. — Roland Barthes"

Şiir > Soyut

üzgün

Kısır...

\] / terket beni yaralı kertenkele; / bu ömrüm çoktur

üzgün

Nokta Olmak

Bir kalp kırıldığında değişmemek / Dünyanın dengesinde hafif kalmak /

üzgün

Gidiyorum

Gözlerine... / Benden uzak düşürdüğün gözlerine / Tüm yalanlarımı sergileyip

üzgün

Salıncaklar

gece siyahı saçlarıma yapışkan sesler takılı / taç incilerinin döküldüğü yerden toplanmıyor aydınlık

umutlu

Damla Tanesi

Yeryüzüne bir türlü / Ulaşamayan / yağmur damlası gibi..

Başa Dön