Şiir > Soyut
karamsar
Sen Öl Şimdi Şair!
Kalender suskularıyla tümceye döl bırakan şairler, / Köhne mevsimlerin ıssız nidalarına girdiler.
karamsar
\_\_\_\_\_\_\_benlikle İstişare\_\_\_\_\_\_\_
.../ Beklemek; / Kimi zaman bir ayak sesini / Kimi
karamsar
Sen Düşürdün
sen beni ilkyazda kasırgalara yenik düşürdün / sen, müebbet mahkumları hapislerde çürüttün
karamsar
Fauna
Kanatların bir \*buğra gibi hükmediyor geceye / Bir devenin \*neyinde sıkışıyor kemiklerin
olumsuz
Cam Kırıkları
İyi toplayamamışsın masayı giderken / Sevgi kırıntıları bırakmışsın kalbimde /
olumlu
Bulut Kırıntıları
Gökyüzü kaçtığına / Defterimin ucu kıvrık sayfasıydı / Ağaç / Unutmamak için diktiğim
karamsar
Yalnızlığa Soyunmak
yalnızlığa soyun teninden kezzap damlasın / parmakuclarınla eşele korkularımı dudaklarından irin sarksın
nostaljik
Güneşide Alıp Gittiler.
Uzun uykuların ardından, / uyanıp,yollara düştüler. / Dargeçitler,sarp bayırlar,düz ovalar.