"Her kitap, onu okuyana yeniden doğar. — Alberto Manguel"

Şiir > Soyut

karamsar

Sen Düşürdün

sen beni ilkyazda kasırgalara yenik düşürdün / sen, müebbet mahkumları hapislerde çürüttün

üzgün

Kabus

Gece sabaha akıyor, / Hangi efsun tütsüsü bu? / Sulak

olumsuz

Ekşi Kiraz

(acı / KİRAZ/ doğursun diye iblise / pey ver / KURUSU / diğin

nostaljik

Ve...

ve...... / güneşin doğurduğu çocuk / bir ıhlamur esintisine yasla

üzgün

Arayış

Çiğ taneleri düşmüş / Yapraklarına yalnızlığın / Yalnızlık ki bir

karamsar

Fauna

Kanatların bir \*buğra gibi hükmediyor geceye / Bir devenin \*neyinde sıkışıyor kemiklerin

düşündürücü

Yemin

ayetlerin üstünde bir kıvılcım / içimde bu büyüyen, / küçümsenemeyecek

karamsar

Çünkü

Kum saati yalan söyledi / Ardından çakıl taşları kabus aradı sevincimde

Başa Dön