Sayfa bitti,kalem tükendi,sağ bileğim yoruldu
Beynimin raylarında pişmanlık lokomotifleri
Bir ben vardı caddelerde keşfedilmeyi bekleyen
Ayaklarımın altında ''üzgünüm''patenleri
Sağlık gitti,ömür neredeyse yarı oldu
Acı çekmeden yaşadığım tek bir günü kar sayıyorum
Bir elim diğerine değiyor bir gece vakti
Yanımdasın ve elimi tuttun farzediyorum.
Sayfa bitti,kalem tükendi,sağ bileğim yoruldu.
Herkesi attım neredeyse zihnimin hücrelerinden
Kovaladım herşeyi reset attım beynime
Tüm zihnim baştan son sen doldu. ] ]
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
