"Bu kadar çok hayranım varken, neden hala bu kadar yalnızım? Ah, evet, çünkü hepsi ölü." - Edgar Allan Poe"

Şiir > Yaşam

üzgün

Yalnızdım...

Yalnızdım... / Hafif titreten rüzgardı bastonum, / Duman kokuyordu hava,çekmiş

nostaljik

Yolcu

Aklım yettiğinden beri / Aklım bir tarafa, / Yüreğim bir

üzgün

Verandasız

Bir nehir uzar gider, /kendi yoluna, /dayanır, / Boylu boyunca düşler, /kendi zamanına,

nötr

Ölüm...

Ölüm var! / Doğum kadar gerçek! / Satın alınamayan zamanlardan,

üzgün

Yalnız Adam

Yaşlıydı oduncu / Yıllar boyunca çabaladı durdu / Evinde ne

olumsuz

Hayatım

Baba evinin zulmünden / Üvey annenin hışmından / İki küçüğün

olumlu

İnsan Olmak

, Kaan, "Evrim sürecimde ki basamakları insan olmaya doğru yönlendirdikçe seni anlıyorum" diye bir mesaj yollamış

üzgün

Bir Dostun Ardından

Bu yazımın başlığı “Şair Dostlarımın Sevdiğim Şiirleri (III) “ olacaktı ve şair dostum Vahittin Bozgeyik’in “Güney

KİTAP İZLERİ

Kör Pencerede Uyuyan

B. Nihan Eren

Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku
Başa Dön