Şiir > Yaşam
karışık
nefret!!!
bütün kadınlardan nefret edemem, çünkü seviyorum annemi; / annemden nefret edemem, çünkü seviyor
karamsar
Yokluğun Balosunda
prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" / / Çürümesinler diye, bolca naftalin savururduk düşlerimizin ölülerine. /
üzgün
Bela Getirdiler!
Gör nə cür xaqımızın başına qəza gətirdilər, / Mən səfa dadmamışam təkcə cəfa