Şiir > Yaşam
karamsar
biz aslında kendimize sürgündük
anlaşıldıkça karmaşıklaşan yaşamın / tenhalığını sorgulardık / kendimizi kapattığımız açmazlarda
üzgün
Bir Dostun Ardından
Bu yazımın başlığı “Şair Dostlarımın Sevdiğim Şiirleri (III) “ olacaktı ve şair dostum Vahittin Bozgeyik’in “Güney
olumsuz
Platonik Düşünceler
yapaylaşmış varlıkları / uzaklaşmış benliğime / zorla tecavüz girişimlerinde
nostaljik
Hangi sevda
Kurtaracaktı kendini, / Siyah giyinen sevdalar../kentinden.. / Mavilenen gökyüzüne baktıkça,
olumlu
Tanımasan da
Aklın ile kasların arasındaki mesafe ölçülemiyorsa / Düşüncelerin davranışlarınla eşgüdümleniyorsa /
korkutucu
Karanlık Sokaklara Saklanamayan Kızıl Utanç
saklanıp bir köşelere / duygularından arınmak korkusu / almış başını
üzgün
Hüzün Gözyaşları
Hayatın darbeleri üst üste gelmişken / Nedir bu gözlerin çektiği diğerlerinden
üzgün
Şehrin Delileri
Baktı gözlerine şuh kadının yalnız gözlerine / Okkalı bir küfür savurdu, okkalı bir
karamsar
Savaş Sanatına İmzayı Tabutlar Atar
Bu nasıl bir yurttur ki Ya Rab, ayakların altı topraktan çok ettir /
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku