Şiir > Yaşam
nostaljik
Bir Duraktı Kolların...
Bir duraktı kolların.. / Uzadıkça uzayan hayat yolunda.. / Sevdikçe
nostaljik
Kağit Pencere
kırmızı kalpler yeşil çiçekler mavi bulutlar ak hesaplar / uzayıp gidiyordu kağıt evlerin
olumsuz
Sessiz Tiyatro
hani sahnede sessiz bir tiyatro oynar, konusu yoktur / senarist senarist değildir, oyuncular
nostaljik
Yolun Sonu...
Dalıp giderim engin maviliklerine geçmişin / Her adımda biraz daha boğulurum anılara,
düşündürücü
Hayatın Anlamı
**" Hayatın ne ifade ettiğini bilmiyorum,** Benim için veya başkaları için. / Sevginin ne ifade ettiğini
üzgün
Gittiler
Alıp gidiyor herkes başını birer birer. / Kış geliyor, üşüyor yüregim, dalında yaprak
karamsar
Yaşadıkça Ölür Öldükçe Yaşarsınız...
Yaşanılmışların dışında hep bir şeylerden vazgeçersiniz / Düğümlenir hıçkırıklarınız boğazınıza /
olumsuz
Bu İstanbul da
Sen bir ekmeğin kavgasını verirken,gece sefasının aşşağılık pazarlıkları sürer istanbul sokaklarında.Seninle birleşiyoruz iki noktada birisi yaşarken
KİTAP İZLERİ
Kör Pencerede Uyuyan
B. Nihan Eren
Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku