"Herkesin kendi gerçeği varsa, benimki neden bu kadar erken kalkıyor?" – Dorothy Parker"

Neden çok sinirliyim?

Sokakta yürüyorum. Bir yere gitmem lazım fakat yolu bilmiyorum. Orada duran polise soruyorum. Cevabı ise hepsiyle aynı; "Aha şurdan!"

yazı resim

Evden çıkıyorum. Annemden gideceğim yerin tarifini almışım. Fakat o otobüsün veya minibüsün nerden kalktığına dair hiçbir fikrim yok. Derken gözüme bir simitçi veya işportacı takılıyor. Her zaman orada duruyorlar izlenimine kapılıp yanlarına gidiyorum ve rutin sorumu soruyorum. "Afedersiniz şu yere giden otobüs/minibüsler nereden kalkıyor?". Gerisinde gelen tarihi cevap; "Aha/teeeee şurdan!". Düşünüyorum, bu "aha" ve "teeee"'nin anlamı ne olabilir diye? Bir cadde adı mı? Hayır, olmamalı. İşte sinir anı. Sonra da bana neden kızıyorsun diye soruyorlar? Kızmamak mümkün mü? Sorduğum insan orayı bildiği için orası "teee" veya "aha" olabilir ama ben orasını bilmiyorum ve böylece bu garip iki sesi anlayamıyorum. Yoksa aslında cidden ben çok mu sinirliyim?

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön