Şafak Bir Ezgiyle Hatırlıyorum Seni

Bu şiir, yoğun bir aşkın ve kararlılığın portresi. Yazar, sevdiği kişiyi yumuşak ezgilerle hatırlıyor, zifiri karanlıkta bile umut taşıyor. Lacivert bir nehrin dokunuşu gibi tutkulu, at soluğu gibi kararlı. Kendini parçalara bölse de vazgeçmeyen bir kalbin hikâyesi, İsa Kantarcı'nın kaleminden dökülen, şafakla ayaz arasında salınan duygusal bir yolculuk.

İsa Kantarcı

Takip Et

Aşk ve Romantizm 1 dk okuma 09 Ara 2022

yumuşak bir ezgiyle hatırlıyorum seni
zifiri karanlıkta atların sabahı misali

son derece azimle taşıyorum seni
sonu ne olursa olsun

ara vermeksizin içiyorum seni
lacivert bir nehrin parmaklarıyım
okşuyorum omurgandaki turuncu sarı nilüferleri

ben bıkmam ben uslanmam ben pes etmem ben üzülürüm
ama ben bırakmam
ay ışığında dört nala koşan atların soluğu misali

bazen süratli
bazen an an
ama her zaman kararlı
milyon parçaya ayırıyorum kendimi

şafak bir ezgiyle hatırlıyorum seni
ayazda atların akşamı misali

İsa Kantarcı

06:11

5 haziran 2021 Cumartesi

KİTAP İZLERİ

Cumhuriyet'in İlk Yüzyılı

İlber Ortaylı

Cumhuriyet'in Mirası ve Geleceği Üzerine Bir Sohbet Milletlerin kurucu yüzyıllarıyla hesaplaşması, kopuş ve devamlılık arasındaki o hassas dengeyi sorgulaması, tarih yazımının en çetrefilli alanlarından biridir.

İncelemeyi Oku