..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Yaşam ciddi, sanat neşelidir. -Schiller
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > İronik > Ahmet Melih Karauğuz




29 Haziran 2011
Ölümüne Sınav  
Ahmet Melih Karauğuz
Bir mahalle'de bir genç ölür(?) aslında tam ölmemiştir. Nasıl mı ölmez? Kimse anlamaz ki bunu.


:ADEC:
    Yine o sıcak yaz günlerinden biriydi...
    Kent yorucu bir günün hazırlıklarını yaparken aşağı mahallelerden bir feryat koptu. Bir anne ağlıyordu. Çok geçmeden Hatice Hanım'ın ağlamasının sebebini merak edenlerle doldu evin etrafı. Mahallede birbirini görenler,
    - 'Hatice Hanım'ın oğlu Mehmet varya işte o...'
    deyince bir feryat da onlar koparıyordu. Ev öğle vaktine yaklaştıkça, daha bir doldu. Bahçede kazanlar kaynatıldı, helvalar pişirildi. Görenlerin 'kadrolu ağlama' görevlisi sandığı bir grup kadın Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası'na taş çıkartırmışcasına ağlıyordu. Biri ağlarken diğeri hıçkırıyor, bir ötekisi de feryat basıyordu. Acı dinmek yerine artıyordu. Ortada bir kağıt, onu görenler başlıyordu
    -'Ah Mehmet vah Mehmet' demeye.
    Camii'nin imamına haber verildi. Öğle namazına müteakip namazı kılınacaktı. Mahallenin kahvesinde de Mehmet konuşuluyordu:
    -'Duydunuz mu Hasan Bey'in oğlu Mehmet'i. Allah kimsenin başına vermesin.'
    Herkes aynı anda :
    - 'Amin!' diyordu.
'    -Ah yazık Mehmet'e. Ne günah işledi acaba? Kağıdı da gelmiş. Allah ailesine sabır versin' dedi mahallenin Hacı Teyzesi.
    Onun da yüzünde büyük üzüntü vardı. Yavaş yavaş yürüdü Hatice Hanımların evine. Bahçeye geldiğinde mahallenin kadınları 'Mevlid' okumaya başlamışlardı. Hacı Teyze Hatice Hanım'ın yanına doğru ilerledi. Hatice Hanım kağıdı alıyor, kokluyor, yerine koyup; başlıyordu ağlamaya.
    -'Ah Mehmet'im bana bunları niye reva gördün, ah oğlum.'
    Hacı Teyze sakin ol dediyse de kadın dinlemedi. Daha şiddetli ağlamaya başladı. Tüm kadınlar o kağıda bakıp ağlıyordu. Hacı Teyze'de kağıdı eline aldı. Evirdi çevirdi en sonunda yanındaki kadına:
    - 'Al yavrum şunu bana okuyuver, gözlüklerimi evde unutmuşum.' deyince; kadın usulca kulağına okumaya başladı.
    - 'ÖSYM LYS Sonuç Belgesi'
    Hacı Teyze anlamadı o ne kızım dedi.
    - 'Üniversiteye giriş sınav sonucu belgesi; Teyze!'
    Hacı Teyze'nin aklı karıştı...
    -'Kaç puan almış peki?'
    Kadın yüzünü ekşitti, söylemek istemeyen bir hali vardı.
    - '220 puan Teyze' dedi.
    Hacı Teyze de başladı ağlamaya...
    - 'Ah Mehmet! Kız peşinden koşmaktan geldi bunlar başına!'
    Herkes ağlarken ezan sesi duyuldu minarelerden. Herkes imamın arkasında saf tuttu. İmam tüm içtenlik ve üzüntüyle :
    'Er kişi niyetine, Allah-u Ekber!'



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.


Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Bir Masanın Öyküsü
Not Defterinden Arta Kalanlar
Bizim Mahallenin İnsanları - 1 -
Bir Kentin Öyküsü

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Şehir Bu Gece de Karanlık [Şiir]
Schindler'in Listesi [Şiir]
Ayrılık Zordur [Şiir]
Çocuk [Şiir]
Bil ki Ben Gitmişim [Şiir]
Baba... [Şiir]
Gittikten Sonra... [Şiir]
Gitme... [Şiir]
Ben Kimim? [Şiir]
Mutsuzuz Çünkü... [Deneme]


Ahmet Melih Karauğuz kimdir?

Uçsuz bucaksız çölde bir kum tanesiyiz. Elbette değerimiz var. Bir avuç kumla beraber.

Etkilendiği Yazarlar:
Orhan Veli, Necip Fazıl, Adnan Menderes


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Ahmet Melih Karauğuz, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.