???

Bu sadece bir deneme yazısıdır,hazırlıksız oturdum bilgisayarın başına,ne yazacağımı bilmiyorum,aslında herşey bundan beşyıl önce başladı,bunu size anlatamam,yüreklere sıgmayan bir dizi yanık lekesi bu,damarımdan enjektör ile kan çekip divit uçlu kalemimle sayfalara yazmak istediğim vakitti kaderimi,yangınımı yazmaya başladığım vakit,aşık olduğum vakit.Hayatı hep uç noktalarda yaşamak gerek,düşmekten korkmamak gerek,çünki sevmek gerek.Çırılçıplak bir kadının bedenini,sayfa sayfa tenini şiirlerle motiflendirimek gerek,mürekkebin yapışkanlığına bürünmek gerek.çırıl çıplak dakdilonun başına oturup yazmak gerek herşeyi.Bembeyaz sayfaları kefenim bildiğim zamanlarda,mezar taşı gibi diktim kalemi baş ucuma.Ben bu hayata o dilberin güzel saçlarından tutunuyorum.Ona şimdi diyorum ki; ne seni unuturum,nede bu acılardan bıkarım.Biz yaralarımızdan yakınmayız,sızan kan damlalarınıda baş tacı yaparız.Şafak ağacından dökülür takvimin,üşümüş eller bir baraka içerisinde tutuşur,efkar ekilir bu tarlalara,suskunluk içerisinde bir çığlık çiçek açar ve biz türkülerin nakaratlarında,cam buğusunda yitirilen sevdaları yadederiz.Benim cennetim,senin olduğun yerdir dilberim.Keskin uçlu çam ağaçlarının gölgelediği çimenlerin üzerinde adım adım cennetin kapısına uzanır yolum.Ne ihanetim oldu can alıcı sevdalarıma,nede can verdim yaralarımın pençesinde.Bir sürgündür benim ızdırabım,süresiz kafes himayesinde,unutkan bir örtüdür gökyüzü efsanesinde,oysa bilmezler beton üzerinde beyaz kağıtlara karalanan mürekkep kokulu umutlar,ezber gücüne dayanır tüm hatıralar.Ard arda basar toprağa ayaklar,lakin hiçbir yere götüremez bedenim kasaba altyapılı yaralarımı,çünki nüfusu milyon olsada,kentleşemez acılar.Bir yosun gibi hayatın azgın dalgalarından kaçıp,senin kayalıklarına tutundum.Senin için ölmek sevdama hakarettir,senin için sensiz bir ömür daha çekerim bu hayat denilen zulmü.Kayıplarda dolaşan dolgunluğu göz yakan güzellik misali,karanlıkta bir bilinmezim aslında.Sigara dumanına boğulmuş,çay sıcaklığında ıslanmış,gece erkarımda ay ışığını yüzüme tutup soruyorlar birbiri ardına tüm suvalleri.Sevda gibi oldu biraz,Öyle değilmidir sevdalar; hep biryerlere sıkıştırılmazlar mı? Mesela kaşla göz arasına.Çıldırmanın anaforunda yakalıyor bu tutkuya dönüşen kelimeler.Ki her ardıma bakışımda,bir başkalaşımın izlerini görüyorum,o izlere gömülüyorum.Görüş alanımı aşıyor,boyumdan büyük sevdalar.Küçüğüde zaten beni açmıyor,açılan yaraları kapatmıyor.Ne bileyim ben,Böyle birşey dir herhalde bir duyguyu kelimelere sığdırmak,yada yada sığası bir duygu bulmak. Sen diyorum ve susuyorum, çünkü söyleyecek başka bir şeyim kalmıyor,bende olan her şey bu kadar ve benim olmayan tek şey.Sen diyorum ve yeni cümlelere temel atıyorum,çünkü sensiz hiçbir şeyim yok,seni bulaştırmadığım tekbir konu kalmamış belleğimde,gözlerinde yelken açmadığım tek bir rüzgar esintisi yok,seni sevmediğim tekbir gün bile yok, seni unuttuğum biran bile yok, yok üstüne yok,sen bile yoksun,belki ben bile yokum sensiz.Karnaval havasında geçiyor senin yokluğunu anlatan acılar,işte senin en çok bu yönünü seviyorum, acılarında bile,yokluğunda bile bir başka ahenk var.İçinde senin olduğun acı,tatlı her şey güzel.Korkuyorum bazen sana olan sevdamdan şüphe etmekten,çünkü yokluğunu sevmek tuhaf geliyor bana,fakat olmayan kişi bile sen olunca bir başka oluyor,sen yanımdayken de güzelsin,bensiz başka bir yerde de güzelsin.Yani seni güzel yapan şey ben değilim,yanımda olman veya benimle olman değil,sen her yerde güzelsin. Gök yüzü gibi parlayan yüzünden yağan yağmurlarla çalkalanan umutlarım,türkü kokar başaklar gibi yaldızlı saçların.Bense gülüm,sana layık bir diken olmakla yetiniyorum şu fani bedenimde,iyi ki yoksun,yoksa çok acı çekerdin benim yanımda,ben ki başarısızlıklarımı başarı bilen,onlara bin bir lakaplar takan ve belki buna kendini de inandıran bir hiçliğin hükümdarı,sen ise suların akışkanlığı kadar berrak güzelliklerin sultanı.Senin varlığın mı iyi olurdu,yoksa yokluğun mu daha iyi,hiçbir fikrim yok.Elbette ki bu iyilik kavramı görecelidir, senin açından mı,benim açımdan mı,yoksa beraberliğimiz veya aramızdaki bu sönmek kavramından bihaber sevda bozuntusu,alevler hükümdarlığın acısından mı iyi olurdu bilemem.Tek bildiğim,şu an senin olmadığın. ‘Sen olsaydın’ diye başlıyorum tüm sözlerime, daha sonrada cümlelerimin bel kemiğini inşa ediyorum ‘belki’ tuğlalarından.Dedim ya,şu an sen olmadığın için daha cesur konuşuyor olabilirim, tüm umutlarımı küllükteki artık izmarit gibi söndürmeyi ihmal etmiş,kor halinde bırakmış olabilirim,belki hiç umulmadık bir anda sen karşıma çıkıverirsin de,o umutlarımın izmariti bitip tükenmeden külünü silkip,kor alevler içinde sönmeye yüz tutmuş umutlarımdan birkaç nefes daha çekerim fikriyle beklemede kaldım.Bilmiyorum şimdide yanımda olsan dünyamı yine bu kadar çok kaplayacak mıydın, yoksa bu dünyamı kaplayan sen değil de senden arta kalan karanlık boşluğun mu? Ben senden geride kalan kırıntılardan bir dünya yaptım sen geri dönünceye kadar kendime,tek kişilik bir dünya tasarısıydı lakin şimdi tek kişi için büyük,iki kişi için küçük oldu bu dünya,senden arta kalanlarda var yanımda,şimdi ne yalnız kalabiliyorum bu dünyamda,nede bir başkasıyla paylaşabiliyorum. Sen den arta kalanları da karantinaya aldığımda,ikinci kişiye pek fazla bir şey kalmıyor dünyamda.

Hüsrev Bey ; Siz, "ilk romanımı kendi çabalarımla yayınlattım" demişsiniz.Bu konuyla ilgili daha geniş bilgi alabilir miyim? sizce mahsuru yoksa.... Yani bir yayınevi ile anlaşıp parasını kendiniz mi karşıladınız? , kendiniz mi bastırdınız? , bu 5000 kitabın dağıtımını kim üstlendi ? Ben de kendimce bir kitap denemesi hazırladım, bunu yayınlatmak istiyorum ve bazı zorluklardan haberim var.Ben, gerekirse bir bölüm finansmanı kendim karşılayarak bu işe bir şekilde girmek istiyorum çünkü yazdıklarıma güveniyorum.Belki ilk seferinde bin adet basılmasını sağlayarak tutup tutmayacağını gözlemleyebilirim. Bu konularda bana yardımcı olabilir misiniz?siz nereye başvurmuştunuz, ya da bana tavsiye edebileceğiniz yayınevleri var mı ? Bir yerden başlamam gerekiyor artık... sevgilerle,

arkadaslar benim kücük bir yazim var ismi duygusal bir an. Biliyorum böyle olmaz ama ben toparlayamadim da okumak iseyenler bana yardimci olabilirmi acaba. özellikle sonunu begenmedigim bir yazi oldu. tesekkürler.

Betimlemeler, tasvirler yazılarıma kelimelerin yetmediği durumların izahatını yapıyor. Hangi ruh hali içinde bulunduğumu ve yazımın özünün anlaşılması için eşyaya, ya da cisme yüklediğimiz anlamların ortaya kısa yoldan çıkmasını sağlıyor...

TÜYAP Tüm Fuarcılık Yapım A.Ş ve İzmir Büyükşehir Belediyesi’nin işbirliğinde düzenlenen ’8. TÜYAP İzmir Kitap Fuarı’ 12 Nisan Cumartesi günü açılacak. 20 Nisan 2003 tarihine kadar açık kalacak olan ve ana teması ‘barış’ olarak belirlenen 8. TÜYAP İzmir Kitap Fuarı’nda 63 konferans, söyleşi ve açık oturuma konuşmacı olarak 181 yazar, gazeteci, sanatçı, araştırmacı ve politikacı katılacak. İmza günlerinde de 400 yazar okurlarıyla buluşacak. Fuar, Ekin Koleji öğrencilerinin sergileyeceği “Kitap ve Barış” temalı drama gösterisinin ardından TÜYAP Kitap Fuarları Danışma Kurulu Başkanı Doğan Hızlan’ın katılacağı açılış töreni ile başlayacak. Fuarda bu yıl TÜYAP tarafından düzenlenen Cihan Demirci’nin eserlerinden oluşan ’25. yıl’ ve Semih Poroy’un eserlerinden oluşan ‘Savaş karikatürleri’ sergileri açılacak. Geçen yıl 160 bin kitapseverin ziyaret ettiği fuar 11.00-19.00 saatleri arasında açık kalacak. [[B]](kaynak: www.izmirim.com)[[/B]]

Nasıl bir yayınevi mi isterdim?......Gönderdiğim kitap dosyalarımı, OKUDUKTAN SONRA geri çevirme nezaketini gösteren bir yayınevi isterdim.........Sevgiler......

Çöl Çiçeğim Şimdi kurşunlar ziyaretine gelir Ve tanklar geçer üzerinden -Sense Kelebekleri, Uğurböcekleri beklersin. İstersin arılar bal alsın çiçeklerinden… Acımasız vicdanların güdümünde bombalar yağar entrikacılar eseri uçaklardan üzerine yaşlar bile korkar dizilmekten gözlerine. Sen, evet sen çöl çiçeğim! tükenen insanlığın kahpece, kalleşçe, câhilce fedâ ettiği son kurbanısın kendini insanlığın efendisi sanan; ihtirasın, tamahın, isyanın son kölesine. Mühim değil, istersen binlerce kez öl çiçeğim! -biliyorum acıdır sızlatan içini ve yaralarındır seni ağlatan paylaşmak isterim paylaşamam ne kederini ne sevincini ama kanlı yaşlar boşalır insafımın, vicdanımın gözlerinden. Ve hıncım… ve hırsım… ve isyanım başkaldırır böylesine kirli bir amaç için öldürüldüğüne ve kefensiz toprağa gömüldüğüne. Vücudumun her yerinden seninkinden daha derin yaralar çıkar - yaralar ki sızlayacağı âşikâr topraktan da ötede. Depreşir sürekli hicrânım tesellisi olmayan bir mâtemde. Ümit etme ve boşuna bekleme yok bir tâne bile yürekli. Niye bakamam çöl çiçeğim? ağlamaktan mı yoksa…yoksa..! başka bir sebepten donuklaşmış gözlerine niye tutamam kar beyaza dönmüş ellerini ve isterim okşamayı kıpkırmızı olmuş -ne zaman olmuşsa..!? saçlarını okşayamam… Beni affet çöl çiçeğim beni mâzur gör diyemiyorum… Yüzüm yok senden bir şey istemeye kopup gittiğin halde benden imdat isteyerek gözlerim göre göre bir şey yapamadım sana kurşun sıkana karşı çıkmak şöyle dursun uzanıp elinden bile tutamadım; nasıl sığdırabildimse insanlığıma ve nasıl sindirebildimse içime? şimdi pişmanlıklarla doluyum yol göster ya da işâretler bırak geride bir gün sevinerek gittiğin gibi gittiğin yere bende geleyim yüreğimde demet demet kırmızı gül çiçekleriyle. 06.04.03 Kadir KARAMAN

Yayınevleri dışarıdan gelen çok sayıda metni geri çevirir. Tabi hepsini yayınlama olasılığı yoktur. Bu nedenle seçici davranmalarını hoş görmek gerekir. Geri çevrilen metinler iyi de olsa editörün kurbanı olabilmektedirler. Yayıncıların çoğu mali sıkıntı içerisindedir. Unutmayınki Tolstoy'un bir hikayesi de gönderdiği dergi tarafından beğenilmemişti.

Ben de Kâmuran Hanım'ın önerilerine kulak veren bir yayınevi isterdim:)

An yayınlarını tavsiye edebilirim, kitap başvurusu yapmak isteyen arkadaşlara...Ece hn.adında bir editör var gerçekten ilgili ve gönderdiğinizi okuyor...bazı eleştirileri acımasız gelebilir ama sonunda kendinizi yönlendirilmiş buluyorsunuz. Umutsuzlara belki bir umut olur...

Türkiye'de ağırlıklı olarak yeni çıkan yayınlara ulaşabileceğim bir dergi bulunur mu? Biz uzaktakiler için yurdumuzda çıkan yeni kitapları takip etmek her zaman o kadar kolay olmuyor. Bilen varsa bana site ya da yazışma adresini gönderebilirse sevinirim.

Uzun zamandır her ay düzenli olarak takip ettiğim dergiler içerisinde Varlık sizin istediğiniz yeni yayınlar konusunda takip açısından faydalı olabileceği gibi, yeni yazarlar, edebiyat dünyasından önemli kişiler, dil ve yazım kuralları, ve okurlardan gelen öykü ve şiirlerin değerlendirilmesi ve edebiyat dünyası ile ilgili yarışmaların duyurulması konusunda oldukça dolu bir dergi onun dışında... Picus biraz daha magazinsel fakat kitap tanıtımları ve röportajlara güncel olaylara daha fazla ağırlık verebiliyor ki bu da sizin isteyebileceğiniz türden bir dergi olabilir. Onun dışında bu sıraladığım dergilerden Kitap dergisi sanırım yeni çıkan yayınlara en fazla ağırlık veren bir dergi, Milliyet Sanat büyük bir ihtimalle zaten bildiğiniz bir dergidir, sanat edebiyatın yanısıra onunda yurdumuzda ve dünyada yapılan sergi konser gibi etkinlik haberleri dışında kitap tanıtımları oluyor. Kısaca ben bu dergileri her ay keyifle okuyorum. Umarım içlerinden biri bu sorunuzun karşılığı olur. Bildiğim kadarı ile mail adresleri ise şu şekilde: www.varlik.com.tr / VARLIK www.picus.com.tr / PICUS www.abonet.net/dergiler/edebiyatelestiri.htm / EDEBİYAT ELEŞTİRİ www.milliyet.com.tr/ozel/kitap/ MİLLİYET SANAT www.ykykultur.com.tr/ KİTAPLIK ? ADAM ÖYKÜ

Teşekkür! Bu kadar çabuk, bu kadar kapsamlı bir cevap beklemiyordum. Varlık ve Milliyet Sanat'la daha önceden tanışıklığım var, ama yeni yayınlar konusunda ne kadar tamlar emin değilim. Picus'un adını çok duyuyorum (her zaman da iyi şeyler değil), web sitesine bakacağım şimdi. Kitap dergisinden bahsetmişsiniz, onun adresini göremedim. Belki de aradığım şeye tam karşılık düşen o. Saygılarımla....

Bir edebiyat (yazın) sitesinin bu bölümünün boş kalmaması gerekir diye düşündüm. Öz türkçe, gündelik türkçe ve eski türkçe... Türk edebiyat (yazın) çevresini ilgilendiren başlıca dil sorunu (meselesi) budur. Her türde birbirinden güzel eserler (yapıtlar), tercümeler(çeviriler) ortaya çıkarmış bir dilimiz var ama çatışma bitmiş değil. Doğrusu.. yanlışı... görüşleriniz...?

Hala bu oda boş kalmamalı diye düşünüyorum...