İlk Roman

[[B]]Yeni Forumlar Açıldı[[/B]] Yeni İzlenim Edebiyat Forumları Açıldı.

Bir roman yazarken iyi bir girişin nasıl olabileceğini pek bilemiyorum aslında. Bu konuda fikiri olan var mı?

Evet yazacağın konuya bağımlılık yada yaşayış tarzı, illaki etkilemeliyim diyorsan, bence hiç yorulma olayı olduğu gibi gerçeklik payını geçmeden yazarsan bence istediğin sonuca ulaşırsın. Tıpkı mektup gibi giriş, gelişim, sonuç ilkesini unutmadan yazına başlamalısın. Yazacağın konu diğelim ki bir sevgiyi anlayıyor. Bu sevginin anlatımını sonundan başlamazsın.ilk önceki duygular, gelişen duygular, yazdığın andaki duygular, önemlidir. bir rüya görüyordum sanki, uçuyordum adeta -giriş şimdi seninle mutluyum- gelişim sonsuza kadar benim ol sonuç- yada, seni hiç unutmayacağım keşke ayrılmasaydık gibi sonuçları yazabilirsin.konu çok önemlidir başlığın yazılımı etkileyici olursa sonrakiler kendiliğinden gelecektir saygılar erdal babür

Doğdum, büyüdüm bir kurt gibi hür, Anadolu'nun dağlarında... Baskı tanımadım, bileğim bükülmedikçe, ki bükülmedi hamt olsun, kalsam da 16 yıl hapishanelerinde Nazilerin... Üzülüp, onlara hiç kırılmadım, çünkü düşmanımdılar, biliyordum... Ama üzülüp, kırılıyorum şimdi, çünkü bana kapılarını kapatanlar Türk, benim yurttaşlarım, izedebiyat editörlerim... Ne yazık, ne çare... Kilitli kapıları hiç sevmem oysa....

Sevgili Hüsrev Özel, Sizin sayfanız bu mu? http://www.izedebiyat.com/yazar.asp?id=240 Ad bulunmadığından teyitiniz gerekiyor. Ama sayfanızdan e-posta adresi de silindiğinden ancak buradan sorabiliyoruz. Kayıtlarınızı güncellerken veritabanında bir sorun çıkmıştır büyük bir olasılıkla. Sevdiğimiz, takip ettiğimiz bir yazarımızsınız. Saygılar, Diren Yardımlı [[B]]İzEdebiyat Editörü[[/B]]

Kendimi bildim bileli yazmak istedim, ama bir türlü cesaretimi toplayıp işe koyulamadım. Yaşım 31: (yani) Kimine göre genç, kimine göre yaşlı. Artık zaman kaybetmek istemiyor, kendime en azından bir şans tanımak istiyorum. Karşıma pek çok zorluğun çıkacağı kesin; neler olduğunu tahmin bile edemediğim bu zorluklar beni şimdiden korkutuyor. Ama, herşeye rağmen bu işe girişeceğim. Sizden fikir almak istiyorum: Beni neler bekliyor?

Sn. Emre Ülgen, Öncelikle hiçbirşey için geç kalınmış olduğunu düşünmüyorum. İnsanların hayat koşuşturmacası içinde hep aklında yüreğinin bir köşesinde kalmış yapmak istediği şeyler hedefleri olabiliyor. Ve ne yazık ki yaşam kargaşası bu tip şeylere öncelik vermemiz için pek de cömert olmuyor. Belki de sizde böyle bir dönemden geçtiniz ve şimdi de böyle bir karar aldınız. Kendime bir şans tanımak istiyorum demişsiniz. Tam olarak anlayamadım. Elinizde yazdığınız eserler var ve bunları ortaya çıkarmak için mi cesaret ve destek istiyorsunuz. Yoksa içinizdeki yazma isteği yeni yeni mi ortaya çıkıyor her ikisi de olabilir. Bana göre herkesin bir yazma yeteneği vardır Ama çoğu insan bunu su yüzüne çıkarma yeteneğini bulamaz kendinde derin bir uykuda gibidir. Önüne geleni yaşar geçer gider, üzerinde düşünmeye, duygulara yer vermez. Sanırım siz bu tip insanlardan değilsiniz. Bence öncelikle izedebiyatta kendinize bir sayfa açarak işe biryerlerden başlamalısınız. Yayıncılık, yayınevleri konusunda çok fazla bilgim olduğunu söyleyemem ama yazı insanı içerisine alıp bir daha bırakmayan bir serüven... Türkiye'de edebiyat yapmak daha birçok şeyinde olduğu gibi oldukça zor. Ama bu zorluklar sizi korkutmasın işe kitap çıkarcağım, çok para kazanacağım şeklinde bakmadan birşeyler paylaşmak ya da sadece kendim için yazmak istiyorum şeklinde başlanırsa çok daha başarılı olunacağına inanıyorum. Yayın evleri, edebiyat çok geniş bir pasta bu pasta da bir dilim içerisinde olmak ise beraberinde birçok sorumluluğu sıkıntıyı getiriyor ama bir eserinizin okurlara ulaştığını görebilmek ise sanırım bütün bu zorlukları unutturacak nitelikte bir keyif... Yazı ile dopdolu, bol keyifli günler diliyorum. Yazı serüveninde tüm kolaylıklar yanınızda olsun... Sevgi ve saygılarımla, Ömür İsfendiyaroğlu

Merhaba Büyük bir heyecanla uzun zamandır üzerinde çalıştığım romanımı bitirdim ve aynı heyecanla izedebiyat.com üzerinde yayınladım. Henüz daha hiç bir yayınevine göndermiş de değilim. Buradan gelecek tepkileri değerlendirmeyi düşünüyordum. Ama hiç bir yorum (iyi ya da kötü) almayınca, şimdi sanırım ben bu işi beceremedim diye düşünüyorum. Yani kısacası ben; eleştirilmek istiyorum! İyi ya da kötü...

"Bir roman yazarken iyi bir girişin nasıl olabileceğini pek bilemiyorum aslında. Bu konuda fikiri olan var mı? " sayın boz, böyle bir giriş yapsanız pekala?? gider bir yere elbet..beğenmediniz çıkarırsınız. yazının ne başı ne sonu vardır, unutmamalı.

Bu sadece bir deneme yazısıdır,hazırlıksız oturdum bilgisayarın başına,ne yazacağımı bilmiyorum,aslında herşey bundan beşyıl önce başladı,bunu size anlatamam,yüreklere sıgmayan bir dizi yanık lekesi bu,damarımdan enjektör ile kan çekip divit uçlu kalemimle sayfalara yazmak istediğim vakitti kaderimi,yangınımı yazmaya başladığım vakit,aşık olduğum vakit.Hayatı hep uç noktalarda yaşamak gerek,düşmekten korkmamak gerek,çünki sevmek gerek.Çırılçıplak bir kadının bedenini,sayfa sayfa tenini şiirlerle motiflendirimek gerek,mürekkebin yapışkanlığına bürünmek gerek.çırıl çıplak dakdilonun başına oturup yazmak gerek herşeyi.Bembeyaz sayfaları kefenim bildiğim zamanlarda,mezar taşı gibi diktim kalemi baş ucuma.Ben bu hayata o dilberin güzel saçlarından tutunuyorum.Ona şimdi diyorum ki; ne seni unuturum,nede bu acılardan bıkarım.Biz yaralarımızdan yakınmayız,sızan kan damlalarınıda baş tacı yaparız.Şafak ağacından dökülür takvimin,üşümüş eller bir baraka içerisinde tutuşur,efkar ekilir bu tarlalara,suskunluk içerisinde bir çığlık çiçek açar ve biz türkülerin nakaratlarında,cam buğusunda yitirilen sevdaları yadederiz.Benim cennetim,senin olduğun yerdir dilberim.Keskin uçlu çam ağaçlarının gölgelediği çimenlerin üzerinde adım adım cennetin kapısına uzanır yolum.Ne ihanetim oldu can alıcı sevdalarıma,nede can verdim yaralarımın pençesinde.Bir sürgündür benim ızdırabım,süresiz kafes himayesinde,unutkan bir örtüdür gökyüzü efsanesinde,oysa bilmezler beton üzerinde beyaz kağıtlara karalanan mürekkep kokulu umutlar,ezber gücüne dayanır tüm hatıralar.Ard arda basar toprağa ayaklar,lakin hiçbir yere götüremez bedenim kasaba altyapılı yaralarımı,çünki nüfusu milyon olsada,kentleşemez acılar.Bir yosun gibi hayatın azgın dalgalarından kaçıp,senin kayalıklarına tutundum.Senin için ölmek sevdama hakarettir,senin için sensiz bir ömür daha çekerim bu hayat denilen zulmü.Kayıplarda dolaşan dolgunluğu göz yakan güzellik misali,karanlıkta bir bilinmezim aslında.Sigara dumanına boğulmuş,çay sıcaklığında ıslanmış,gece erkarımda ay ışığını yüzüme tutup soruyorlar birbiri ardına tüm suvalleri.Sevda gibi oldu biraz,Öyle değilmidir sevdalar; hep biryerlere sıkıştırılmazlar mı? Mesela kaşla göz arasına.Çıldırmanın anaforunda yakalıyor bu tutkuya dönüşen kelimeler.Ki her ardıma bakışımda,bir başkalaşımın izlerini görüyorum,o izlere gömülüyorum.Görüş alanımı aşıyor,boyumdan büyük sevdalar.Küçüğüde zaten beni açmıyor,açılan yaraları kapatmıyor.Ne bileyim ben,Böyle birşey dir herhalde bir duyguyu kelimelere sığdırmak,yada yada sığası bir duygu bulmak. Sen diyorum ve susuyorum, çünkü söyleyecek başka bir şeyim kalmıyor,bende olan her şey bu kadar ve benim olmayan tek şey.Sen diyorum ve yeni cümlelere temel atıyorum,çünkü sensiz hiçbir şeyim yok,seni bulaştırmadığım tekbir konu kalmamış belleğimde,gözlerinde yelken açmadığım tek bir rüzgar esintisi yok,seni sevmediğim tekbir gün bile yok, seni unuttuğum biran bile yok, yok üstüne yok,sen bile yoksun,belki ben bile yokum sensiz.Karnaval havasında geçiyor senin yokluğunu anlatan acılar,işte senin en çok bu yönünü seviyorum, acılarında bile,yokluğunda bile bir başka ahenk var.İçinde senin olduğun acı,tatlı her şey güzel.Korkuyorum bazen sana olan sevdamdan şüphe etmekten,çünkü yokluğunu sevmek tuhaf geliyor bana,fakat olmayan kişi bile sen olunca bir başka oluyor,sen yanımdayken de güzelsin,bensiz başka bir yerde de güzelsin.Yani seni güzel yapan şey ben değilim,yanımda olman veya benimle olman değil,sen her yerde güzelsin. Gök yüzü gibi parlayan yüzünden yağan yağmurlarla çalkalanan umutlarım,türkü kokar başaklar gibi yaldızlı saçların.Bense gülüm,sana layık bir diken olmakla yetiniyorum şu fani bedenimde,iyi ki yoksun,yoksa çok acı çekerdin benim yanımda,ben ki başarısızlıklarımı başarı bilen,onlara bin bir lakaplar takan ve belki buna kendini de inandıran bir hiçliğin hükümdarı,sen ise suların akışkanlığı kadar berrak güzelliklerin sultanı.Senin varlığın mı iyi olurdu,yoksa yokluğun mu daha iyi,hiçbir fikrim yok.Elbette ki bu iyilik kavramı görecelidir, senin açından mı,benim açımdan mı,yoksa beraberliğimiz veya aramızdaki bu sönmek kavramından bihaber sevda bozuntusu,alevler hükümdarlığın acısından mı iyi olurdu bilemem.Tek bildiğim,şu an senin olmadığın. ‘Sen olsaydın’ diye başlıyorum tüm sözlerime, daha sonrada cümlelerimin bel kemiğini inşa ediyorum ‘belki’ tuğlalarından.Dedim ya,şu an sen olmadığın için daha cesur konuşuyor olabilirim, tüm umutlarımı küllükteki artık izmarit gibi söndürmeyi ihmal etmiş,kor halinde bırakmış olabilirim,belki hiç umulmadık bir anda sen karşıma çıkıverirsin de,o umutlarımın izmariti bitip tükenmeden külünü silkip,kor alevler içinde sönmeye yüz tutmuş umutlarımdan birkaç nefes daha çekerim fikriyle beklemede kaldım.Bilmiyorum şimdide yanımda olsan dünyamı yine bu kadar çok kaplayacak mıydın, yoksa bu dünyamı kaplayan sen değil de senden arta kalan karanlık boşluğun mu? Ben senden geride kalan kırıntılardan bir dünya yaptım sen geri dönünceye kadar kendime,tek kişilik bir dünya tasarısıydı lakin şimdi tek kişi için büyük,iki kişi için küçük oldu bu dünya,senden arta kalanlarda var yanımda,şimdi ne yalnız kalabiliyorum bu dünyamda,nede bir başkasıyla paylaşabiliyorum. Sen den arta kalanları da karantinaya aldığımda,ikinci kişiye pek fazla bir şey kalmıyor dünyamda.

Hüsrev Bey ; Siz, "ilk romanımı kendi çabalarımla yayınlattım" demişsiniz.Bu konuyla ilgili daha geniş bilgi alabilir miyim? sizce mahsuru yoksa.... Yani bir yayınevi ile anlaşıp parasını kendiniz mi karşıladınız? , kendiniz mi bastırdınız? , bu 5000 kitabın dağıtımını kim üstlendi ? Ben de kendimce bir kitap denemesi hazırladım, bunu yayınlatmak istiyorum ve bazı zorluklardan haberim var.Ben, gerekirse bir bölüm finansmanı kendim karşılayarak bu işe bir şekilde girmek istiyorum çünkü yazdıklarıma güveniyorum.Belki ilk seferinde bin adet basılmasını sağlayarak tutup tutmayacağını gözlemleyebilirim. Bu konularda bana yardımcı olabilir misiniz?siz nereye başvurmuştunuz, ya da bana tavsiye edebileceğiniz yayınevleri var mı ? Bir yerden başlamam gerekiyor artık... sevgilerle,

arkadaslar benim kücük bir yazim var ismi duygusal bir an. Biliyorum böyle olmaz ama ben toparlayamadim da okumak iseyenler bana yardimci olabilirmi acaba. özellikle sonunu begenmedigim bir yazi oldu. tesekkürler.

merhaba bu süreç mahvediyor beni hayat uzak kaldı benden ve beğenmezlikler başladı yazdıklarımı bunu nasıl aşacağım 3. kez yazdıklarımı yırttım

Öncelikle, yazacağım yazı için üzgünüm ama bu gerçeklerin de bilinmesi gerekiyor. 2004 yılının ilk yedi ayında daha önce görülmemiş bir roman patlaması oldu. Bu romanların çoğu ise "ilk roman"dı. Durum böyle olunca insanların kafasında bir takım sorular oluşmuş. "Acaba edebiyatta da 'pop'laşma veya başka bir deyişle 'fast food dönemi' mi oluşmaya başladı?" diyenler var. Bu haberi okuyunca kendimi gerçekten bir fazlalık gibi görmeye başladım. Önüne gelenin kitap çıkardığı ve bu kitapların da çoğunluğunun edebi bir içeriğinin olmaması gerçekten üzücü. İnsan emek verdiğine ve gayret edip türlü zorluklardan geçip durumun böyle olduğunu görünce hayal kırıklığına uğramaz mı? Dilerim, bu ileride benim başıma gelmez. Sadece paylaşmak istedim.

Bir sorunum var, yardım ederseniz sevinirim. Yazamıyorum. Bu durum beni çıldırtıyor. Bir hikaye yazacaksam, kurgusunu hazırlıyorum, taslağını kafamda oluşturuyorum ama gerisi gelmiyor. Büyüsü kaçıyormuş gibi. Zor beğeniyorum ve hap yarım kalıyor. Sizin başınıza da hiç geldi mi? Eskiden çok yazardım ama sanki şimdi yapabileceklerim elimden alınmış gibi. Çok zor durumdayım. Eminim beni anlıyorsunuzdur. Teşekkürler.

Üç aydır elimi kaleme sürmedim. Yazar olamamamızdan kaynaklanıyordur herhalde. Kendine güvenen, belli bir yazınsal beceriye ulaşmış bir insan konuyu kaleme alırken çok güzel başlangıcı veya çok özenilmiş kelimeleri öyküsüne almayı pek düşünmez [[U]]bence[[/U]]. Onun için tek gaye yazmaktır. Düşünebildiği ölçüde, olayları çok dolandırmadan, edebi becerisini kullanarak yazmayı sever. Bu nedenle çok, daha çok öykü üretir. Onun için konudan ziyade, yazmak önemlidir. Her konu hakkında yazabilir, bir domates, bir kağıt parçası veya gecenin karanlığı. Bizim gibi öykünün üzerine titreyenlerse, ne yazık ki çok üretemiyor. Yazdığının en iyisini, en mükemmelini arıyor. Bunu aradığı için de çok beğenmiyor yazdıklarını. Bana kalırsa yazmaya yeni başlayan yazar adayları her konu hakkında yazmayı denemelidir.

Haklısınız, aslında hepimizin kelimeleri, hepimizin yaşamları aynı önemli olan onları kendi süzgecinden geçirip kullanmak. Gereksi olarak gördüğünüz şeyleri bile yazarak, yazma pratiğinden uzaklaşmadan hep yazmak gerekir. Öyküler yarım kalıyorsa bir yetersizlik bir çıkmaz olduğu kesindir. Daha çok okumalı ondan da öte yazma yetisi bir kenara itilmemeli...

herkese merhaba daha önce bahsetmiş olduğum bir problemden bahsedeceğim. Sağolsun sayın umut sürmeli bana yardımcı olmaya çalıştı ancak problem biraz daha farklı bir durum sanırım. yazilarin kac kisi tarafindan okundugu, kütüphanalerin takip edildigi ve yorumlari onayla ekranlarini göremediğim gibi yazilarimi da güncelleyemiyorum. ARKADASLAR magdur durumdayım ve acil olarak bu problemi halletmem gerekiyor. Eger anlayan birileri varsa lütfen yardımcı olsunlar. Sayın Umut SÜRMELİ size de zahmet verdim tesekkür ederim. mail: ikilic@postavar.com buradan bana ulaşabilirsiniz

Bende birşeyler yazmayı cok düşünüyorum. Hergün aklımdaki birşey. Hatta yazmaya bile başlamıstım. Ama o talihsiz gün bilgisayarım bozuldu yazdıgım onca şey ve bütün hayallerim gitti. Ama yeniden yazmayı düşünüyorum. Been uzun soluklu bir roman yazmayı istiyorum ama bir türlü konu bulamıyorum. Bir konu bulabilmem için, birşeyler hakkında roman yazmak için sizin gibi insanların yardımına ihityacım oldugunu düşünüyorum.. Bana yardım ederseniz cok sevinirim...... Saygılar...

Bende birşeyler yazmayı cok düşünüyorum. Hergün aklımdaki birşey. Hatta yazmaya bile başlamıstım. Ama o talihsiz gün bilgisayarım bozuldu yazdıgım onca şey ve bütün hayallerim gitti. Ama yeniden yazmayı düşünüyorum. Been uzun soluklu bir roman yazmayı istiyorum ama bir türlü konu bulamıyorum. Bir konu bulabilmem için, birşeyler hakkında roman yazmak için sizin gibi insanların yardımına ihityacım oldugunu düşünüyorum.. Bana yardım ederseniz cok sevinirim...... Saygılar...