"Bugün 20 Nisan 2026, saat 03:00. Henüz bitmemiş bir romanın bitmemiş bir cümlesi gibi..." – Virginia Woolf (kurgusal)"
"Bugün 20 Nisan 2026, saat 03:00. Henüz bitmemiş bir romanın bitmemiş bir cümlesi gibi..." – Virginia Woolf (kurgusal)"
Benim kafama takılan asıl konu, ne değişimin sırrı, ne değişimin gücü; ben, değişim acaba geçmişte, toplumsal yüzümüzde oluşan “ben”leri yok etme konusuna ne denli etki yapabilir, onu anlama peşindeyim.
Şunu öncelikle söyleyeyim ki, yazısından bahsedeceğimiz yazarın ne yaşantısıyla, ne de inancıyla ilgilenmiyoruz..
Başkası olmayı, kimliklere bürünmeyi hiç sevmez çocuklar. İçindeki çocuğu muhabbetle besleyip, aşkla büyütenler safiyane duygularını hiç yitirmezler.Cesurdur çocuklar! Yere, zamana, muhataba bakmaz entrika bilmez çocuklar.Çabuk küserler ama kin tutmaz çocuklar. Onlar sadece ama sadece kendileri gibi olurlar. Bir çok düş katili var;büyüdükçe, umutlarını, güvenini, masumiyetini kaybedenler var.Hayata çocuk
Ahmet Altan
Hayat; tarihi satır satır okumak için çok kısa, ama hayatın doğru yön bulması için tarihten ders almak, onu doğru öğrenmek ve uygulamak bir o kadar da tarihin okunmasını zorunlu kılar.
Sözün bittiği yerdeyim diye yazmıştım.
Bitmişti benim sözüm.
Fakat şehit kızlarının bitmemiş sözü…
Şöyle haykırmışlar minnacık kalpleriyle:
Hani bayramdan sonra gelecektin baba!
Tamamını okumadan adminlerin paylaştığı yazılar nasıl eleştiriliyor,hatta bazen yazının tamamını okumayan kişileri yalancıkla suçluyor.Anlamıyorum...
Sokak Çocukları....Selam söyledi size !
Lütfen hava yollarımızı da karayollarımıza
benzetmeyelim.
Kara yollarında telef olduğu yeter insanımızın,hava
yollarında da
telefat başlamasın.
Günlerdir bütün gazetelerin birinci sayfadan verdiği bir haber; İsrail, esir edilen eri kurtarmak için elindeki tüm imkanları kullanıyor.En son okuduklarımdan birinde İsrail başbakanı "Er kurtarılana kadar Gazze'de kimseyi uyutmayın. Bomba seslerinden kimse gözünü kırpmasın" diyordu.
Bir tv kanalında yayımlanmaya başlanan " MUHTEŞEM YÜZYIL " dizisinin yapımcılarının tarihi gerçekleri nasıl saptırdıklarına dair eleştiri...
Zaman zaman düşünmüşümdür. Türkçemizde deyimler, ata sözlerimiz ne derece doğru ve yerinde kullanılıyor? Geçenlerde yazmış olduğum bir yazımda, “elinin körü” diye bir deyim kullanmıştım. Biz bu deyimi genelde sabır kat sayımızın düştüğü anlarda dudaklarımızdan yüksek tonla söyleriz…
Türlü aldatmacalarla örülü bir çağda yaşamaktayız. Bu çağa altın çağ demek, ya da o çağı övmek de bir aldatmaca niteliği taşıyor. Tabi, biz canımızı sıkmayalım, iyiliklere, hayatlarımızdaki sevinçlerimize bakalım ama, duyarlı bir insan olarak bu oyunlara seyirci kalmak pek doğru değil gibi geliyor. Ayrık otu, ne yazık ki
Sinan Akyüz
