"Sözcükler, düşüncelerimizin giysileridir. — Samuel Johnson"
"Sözcükler, düşüncelerimizin giysileridir. — Samuel Johnson"
" Sevgili dostlarım ! Hakikat elden gidiyor ! Hakikatin ipleri haylaz bir maymunun elinde, oynatıyor hepimizi bu hayat sahnesinde. Kanmayın dostlar buna , Tanrıya tamamıyla adamayın dileklerinizi, nihayetinde siz de Tanrının yeryüzündeki ufak bir parçasısınız. "
Sokrates’in hayat hikâyesi de ilginç geldi bana...
İlginç olan şey; neden Hz. İbrahim’i anlamazlar?
Neden Sokrates’i anlamazlar?
Ve neden -ben bile anlaşılmıyorum- anlaşılmıyoruz...
“Bayram değil seyran değil. Eniştemiz, sermaye yandaşı medyamız durduk yerde bizi niye öptü.” Cevap sorunun içinde gizli…
O gün, ilk kez ziyaret ettiğim okul hakkında, burası da her zaman örneğini gördüğüm normal bir okuldur, diye aklımdan geçmişti.
Gel vatandaş ! Açılımın iyisi burada ! Bol ikramiyeli açılımlar ! Koş vatandaş koş ! Yetişen alıyor !
85 yaşındaki Cumhuriyet Gazetesinde aynı gazete eliyle belki de ilk defa bir "irtica" olayı yaşandı ve bir Cumhuriyet yazarı köşesinde bir Ayet meali evet yanlış okumadınız bir Ayet-i Kerime meali yayımladı...
Vuslata hiçbir zaman erişilmeyen, muhatabı inciltiş yıpratış. Dudaklardan ruhunun dökülen aksi, çıldırma noktası, bedeninin çözülüşü...
Bu metin, İslam'daki çeşitli inanç meseleleri hakkında sorgulayıcı bir yaklaşım sunuyor. Kur'an'ın yeterliliği, hadislerin güvenilirliği, mezhep ve cemaat liderlerinin otoritesi, kerametler gibi konularda eleştirel sorular yöneltiyor. Geleneksel İslami otoritelere ve uygulamalara karşı sorgulayıcı bir bakış açısı sunarken, okuyucuyu dini anlayışını yeniden değerlendirmeye davet ediyor.
Tesadüfen gördüğüm bir kalpti onunkisi. Daha ilk saniyelerde farkedilen bir iç ürpertisi, bir kendinle yüzleşme, bir uzaklara bakma, hatırlama ve gözyaşıydı gerisi. Tokat gibi patladı yüzümde.. Sarsıcı, çokça yalnız, tedirgin edici, çokça yıkıcı gerçeklerdi. Bir çağan ırmak betimlemesiydi bu yaşananlar..
Aşkın ve tutkunun kan kırmızı akarak, insanları kesip geçtiği ve yürekleri dağladığı Kader, varolmanın dayanılmaz hafifliğini beyazperdede en etkileyici biçimde sunarken, insanoğlunun da en yaman duygularını dillendirmekten geri durmuyor.
Örnek 2: Helikopterler kuzeye doğru yönlenmeye başlayınca artık kara onlardan fazla uzak değildi. (S. 272)
Ya sen kimsin.?
Necisin?
Ne işe yararsın?....
Seyyar vaiz mi sin.?
Hacı mı sın.?
