Tuval
Koca bir tuval vardı koltuğunun altında, hatta belki biraz zor taşıdığın.. Güçlükle yanıma getirdin, ucundan tuttum,
"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
Koca bir tuval vardı koltuğunun altında, hatta belki biraz zor taşıdığın.. Güçlükle yanıma getirdin, ucundan tuttum,
gidiyorum. seni sevmenin onuruyla terk ediyorum özlemlerimi,özleyeceklerimi.Sensizliği sana bırakıp, bir başıma binip yalnızlık otobüsüne, gidiyorum. Duymak
Sana bunları yazarken biliyorum ki sen zaten hiç olmadın, olmayacaksın da! Ne varsa sana ait, sen
Hüznün bana İstanbul’u hatırlatır, / Her gün varlığından çoğaldığını. /
kulağımda sürgün yemiş turnadan sevda türküleri, / başucumda yokluğunun yoksulluğu /
Bozulmuş kara büyülerin güz-yılına hükmeden / Renksiz bir his gibi yankılanırken
Gece delice yırtar karanlıgını ,maviye yüz vermez / Saklanan yıldızları gizler karanlıgıyla...