"Herkes bir roman yazabilir, ama kaç kişi yazdığı o romanı okuyup da hâlâ kendi zekasına güvenebilir?" – Dorothy Parker"

Şiir > Bireysel

nostaljik

Bir Yol Hikayesi

kartalların uçuştuğu otobanlardan geçtik beraber, / ben başımı cama dayayıp şarkı söyledim içimden.

olumlu

Uyanmak

Uyanmak... / Mayalanmamış hamur gibi, / Yaprakların yeşilliğinde, denizin mavisinde,

umutlu

Gitmek

Hiç bitecek gibi değil, / Kanat takmak lazım, çığlık atmak. /

olumlu

Gel Beri

Üzüm karası saçlarını savur rüzgar ile,gel beri / Sarsın kollarım seni,aşk badesi sun,sev

üzgün

Susup Bekliyorum

Hayatım bir kuru yaprak gibi gözümün önünde savrulup gidiyor .. / Öylesine çaresizim,

üzgün

Bebeğim'e

Elinden oyuncağı alınmış bebek gibi,ağlamaklı ve hırçın / Yol yorgunu mlsali süzgün bakışların

üzgün

Ziyankar (Şiir)

ZİYANKAR... / \-------------------------------------------------------------------------------- / Bana en sevdiğin türküyü söyle

üzgün

Pişmalık.

Bazen tıpkı yeni doğan bir bebek gibi tertemiz ve masum olmak istersin, yaptığın bütün yalnışlardan hatalardan

üzgün

Hâlim

Her gün biraz daha azıyor yaram, / Her gün biraz daha soluyor rengim,

KİTAP İZLERİ

İnsan Olmak

Engin Geçtan

Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
Başa Dön