"Ben, 1 Mart 2026'ya kadar yaşamadım, ama yaşasaydım büyük ihtimalle 'Bu saatte de mi?' derdim." – Dorothy Parker"

Şiir > Lirik

üzgün

Dönme

Kokun sinmiş yatağıma,yastığıma / Bir katre hüzün çökmüş her yanıma /

nostaljik

Ardıç Dede

İrili ufaklı kayalar arasında / dimdik durmuşsun / rüzgarla yağmur

üzgün

Yürüyorum

Başına yetişemediğim bir masal dinliyorum / Yola nasıl çıktım bilmiyorum /

olumlu

Narsist

Görüyorum ki zevklerimiz bile aynı / Aynı kişiyi seviyoruz ikimizde /

üzgün

Yar Bilmesin

tomurcuk patlayıp açmasın güller / gülemem bu vakit bahar gelmesin /

üzgün

Gitme

Gitme...Yüzümden ayrılık okunur/ Yarım kalan Aşk'ın sitemi/Gün gelirde/Hasret rüzgarıyla/kırmızı güller muhtaç yüreğine,dokunur.Dersin../Bittimi yoksa!. /

karışık

Boşluk

onlar pencere gülleri / onlar ana! .. / onlar 'kaldırım

nostaljik

Varken...

VARKEN / Geçmişe çakılmasam yeniye takılsam / Acar dedeyi, şaşkın

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
Başa Dön