Şiir > Yaşam
nostaljik
\_\_\_adına Hayat mı Desem!
elbette.. / hatıralar biriktiren nadide müze kalbim / ne heyecan
düşündürücü
Karakalem
Aklımın karmaşalarıydı / Karakalemlerle yazılan, / Kendimi bulamadığım bilinmezliklerde
üzgün
Her Şekile Girermiş Azrail
Bir gizli numaranın ardına saklanmışken ölüm / Yağmur değmişti hiç ıslanmamış duygulara
olumsuz
Dünyanın En İyi İnsanı
Dünyanın en iyi insanı nerede şimdi? / Bir akıl hastanesinde, kıyafetleri soyulmuş,
üzgün
sen sobele!..
Sen şimdi “ayrılık vakti” diyorsun, / Unutacak mısın beni sana hatırlatan kokuları