Şiir > Yaşam
üzgün
Bela Getirdiler!
Gör nə cür xaqımızın başına qəza gətirdilər, / Mən səfa dadmamışam təkcə cəfa
düşündürücü
Kimse Gitmez Aslında Beklemeyi
siyah kabzalı martiniden uçan hevesli mermi, dur! / bekle… /
üzgün
Kayıp Kent
Kayıp bir kentin içindesin şimdi / Nerdesin, kiminlesin ve en önemlisi nesin bilinmiyor.
olumlu
Ebedileşme.
Bir böyük məsləhətim var Azəri millətimə, / Bəlkə təklifim xeyir verdi şanlı dövlətimə.
üzgün
Unutuldum
**Ne arayan var, ne soran?** / **Bir köşede unutuldum.** / **Seven kâlbim oldu vîran** / **Bir
üzgün
İstanbul'da Kimsesiz
Bir ılık sonbaharın yalnızlığında / Semayı karabulutların ördüğü saatlerin diliminde /
üzgün
sen sobele!..
Sen şimdi “ayrılık vakti” diyorsun, / Unutacak mısın beni sana hatırlatan kokuları
üzgün
Her Şekile Girermiş Azrail
Bir gizli numaranın ardına saklanmışken ölüm / Yağmur değmişti hiç ıslanmamış duygulara
karamsar
İliklenen bir düğmedir yaşam Hükümet Konağı'nda
![]() / Çaresizlikler inilir / Umutlar çıkılır basamaklarında
KİTAP İZLERİ
ZEYTİNDAĞI
Falih Rıfkı Atay
Bir İmparatorluğun Veda Mektubu: Falih Rıfkı Atay'dan Zeytindağı Her milletin tarihinde, hatırlamaktan kaçındığı, üzerine bir sessizlik perdesi çekmeyi yeğlediği dönemler vardır. Bizim için Osmanlı İmparatorluğu'nun
İncelemeyi Oku